ازبکستان

امارت متحده عربی  

افغانستان

پایتخت: کابل 
 زبان رسمی: پشتو (52%)، دری (فارسی؛ 30%) , هر دو رسمی است 
نوع حکومت: جمهوری 
 واحد پول: افغانی ...

مذهب: مذهب: اسلام سنی (74%)، شیعه (25%) 

عربستان سعودی

پایتخت: ریاض (الریاض) – پایتخت سلطنتی –, جده – پایتخت اداری, 
 زبان رسمی: عربی (رسمی) 
نوع حکومت: پادشاهی ...

 واحد پول: ریال سعودی 
مذهب: اسلام (رسمی) – سنی (92% ؛‌عمدتاً وهابی) ، شیعه (8%) 
امید طول عمر: 64 سال 
 رشد سالانه جمعیت: 2.44%درصد (July 2004 est.) 
جمعیت: 25,795,938 نفر (July 2004 est.)

ارمنستان

بوتان

حکومت

حکومت بوتان سلطنت موروثی است و قانون اساسی مدونی ندارد.پادشاه با شورای وزیران ،مجمع ملی و رهبر 5000 راهب بودایی این کشور در قدرت سهیم است.
از 150 عضو مجمع ملی ، 100 نفر برای دوره ای سه ساله با رای تمامی افراد بالغ مستقیما انتخاب میشوند، ما بقی عبارتند از:شورای مشورتی سلطنتی ، وزیران و 10 نماینده مذهبی . هیچ حزب سیاسی وجود ندارد.

آموزش

میزان با سوادی: 15%
سنین تحصیل اجباری:تحصیل مجانی است ولی اجباری نیست.
تعداد دانشگاه: 1 دانشگاه.

دفاع

خدمت سربازی:آموزش نیمه وقت میلیشا.

جغرافی

دره رودخانه


بوتان در ارتفاعات هیمالیا و در بین کشورهای چین و هند، و در شرق نپالقرار دارد.
میزان بارندگی در این کشور بیش از 300 سانتی متر در سال بوده، و درجه حرارت آن به 27 درجه سانتی گراد در جنگلهای جنوبی، می رسد.
کوههای هیمالیا بیشتر کشور را در بر میگیرد.دره های مرکز بوتان فراخ و حاصلخیز است.
جلگه باریک دورارز که جنگلی نیمه استوائی است،در امتداد مرز هند جای دارد.

اقتصاد

بوتان یکی از فقیرترین و عقب افتاده ترین کشورهای جهان است.حدود 90% نیروی کار در امر تولید محصولات غذایی اشتغال دارد.

تاریخ معاصر

در 1907 فرماندار تونگا اولین پادشاه بوتان شد.در 1949 هند اراضیی را که بریتانیا در 1865ضمیمه کرده بودبه بوتان پس داد،ولی در روابط خارجی بوتان صاحب نفوذ گردید.
بوتان همچنان نسبت به نفوذ خارجی بسته است و اقداماتی که دهه 1990 صورت گرفته در مورد نپالی ها تبعیض آمیز به سود بوتانی هاست.

یمن ( Yemen )

پایتخت: صنعا 
 زبان رسمی: عربی ( رسمی ). 
نوع حکومت: جمهوری ...

پرچم	نشان

 واحد پول: ریال یمن 
مذهب: اسلام سنی ( 54% )، اسلام شیعه زیدیه ( 46% ). 
امید طول عمر: 65سال 
 رشد سالانه جمعیت: 3.44% درصد (July 2004 est.) 
جمعیت: 20.024.867 نفر (July 2004 est.)

لبنان

لبنان کشوری کوچک و کوهستانی در غرب آسیا و خاورمیانه‌ و در کنار ساحل شرقی دریای مدیترانه است و پایتخت آن شهر بندری بیروت است.

لبنان از شمال و شرق با کشور سوریه، از جنوب با اسرائیل و از غرب با دریای مدیترانه‌ همسایه است. جزیره قبرس نیز که از نظر سیاسی به بخش های مختلف تقسیم شده، شامل جمهوری قبرس که عضو اتحادیه اروپا می‌باشد و جمهوری ترکی قبرس که از نظر بین المللی به رسمیت شناخته نشده است، نیز در نزدیکی سواحل این کشور قرار دارند.

واژه‌ لبنان از واژه‌ سامی «لبن» که‌ اشاره‌ به‌ قله‌های سفید کوهستان‌های لبنان دارد، گرفته‌ شده‌ است.

پرچم کشور لبنان :


نشان ملی :

کویت

کُویت کشوری کوچک در خاورمیانه ‌است که در میان عراق ، عربستان سعودی و آبهای خلیج فارس واقع 

شده‌است . پایتخت این کشور شهر کویت می‌باشد.

پرچم

نشان

جاده های ایران

1. جاده هراز

نام هراز را بارها و بارها شنیده اید. نامی که بیشترین خاطره شما را در جاده های شمال رقم می زند. اما پیشنهادی برای شما دارم که هراز را نه به عنوان یک جاده که به عنوان دنیایی پرماجرا در خاطرات سفری شما ثبت می کند. این بار که قصد شمال کردید، یك روز از برنامه‌تان را در خود جاده بگذرانید. در جاده‌ای كه سرشار از پدیده‌های طبیعی و جذاب است. هراز دارای جاذبه‌هایی مانند دره گل زرد،‌ آبشار ملك بهمن، آبگرم لاریجان، منظریه،‌ استله سر،‌ آبگرم بایجان و اسك است. هر كدام از این جاذبه‌ها پتانسیل میزبانی شمار زیادی از طبیعت‌گردان و گردشگران را داراست. شما هم اگر قصد سفر طولانی مدت ندارید، كوله‌هایتان را ببندید و جاده هراز را زیر پای خود میهمان كنید.

(هندیون، هندیان و یا هندیگان) یکی از شهرهای تاریخی ایران با قدمتی بیش از ۳۰۰۰ سال، در جنوب شرقی استان خوزستان و در ۷۵ کیلومتری جنوب شرقی بندر ماهشهر در غرب شهرستان بهبهان و در شمال بندر دیلم قرار گرفته است. رودخانه‌ای موسوم به هندیجان یا زهره این شهر را به دو نیمه شمالی و جنوبی تقسیم می‌کند. هندیجان بندری است که در ۳۰٫۱۵ درجه عرض جغرافیایی و ۴۹٫۴۳ درجه طول شرقی شهرستان اهواز قرار دارد و ارتفاع این شهر از سطح دریا به ۵ متر می‌رسد. آبادیهای هندیجان در قرون اخیر بسیار بوده اند ولی به علت بیماری طاعون در سال ۱۲۴۷ هجری قمری شهر هندیجان رو به خرابی نهاد. زبان این دیار فارسی با گویش محلی (گویش بندری) است که البته تشابهات بسیاری میان این گویش و گویش اقوام بختیاری وجود دارد. تاریخچه آثار بدست آمده در این منطقه نشان می‌دهد که در هزاره چهارم پیش از میلاد انسان متمدن در آن می زیسته است . تپه‌های تاریخی متعدد و نوشته‌های جغرافیدانان قرون اولیه اسلامی نظیر « ابودلف مهلل خزرجی » در مورد آثار تاریخی \" هندیجان \" که قدیمی‌ترین سند مکتوب در مورد آثار تاریخی \" هندیجان \" است شاهد دیگری بر رونق اقتصادی و زندگی اجتماعی سازمان یافته مردم این دیار در هزاره پیش از میلاد است . وجود لغات و اصطلاحات تاریخی که ریشه در زبان عیلامی دارد و آیین‌های نمادین حاکی از گذشته‌های پربار فرهنگی و غنی آن است . در نزدیکی \" هندیجان \" آثار بندرتاریخی « \" مهرویان یا مهروبان \" » و شهر تاریخی « \" ریواردشیر\" » قرار داشته است که \"مهرویان\" از دوره عیلامی تا قرن چهارم هجری و احتمالا تا مدتها بعد نیز بندرتجاری مهمی بوده است که از طریق آن کالاهای سرزمین‌های دور و نزدیک و حتی کشور چین وارد منطقه می‌شد و نیز مشاهده شده است که در شهر \" ریواردشیر\" کشتی می ساختند. رونق و آبادانی \"هندیجان\" علیرغم جابجایی محل شهر به دلیل تغییر مسیر رودخانه پس از اسلام نیز ادامه یافت و این منطقه در قرون اولیه اسلامی بزرگانی چون علی بن مهزیار اهوازی (هندیجانی) را در دامان خود پرورش داده است . وجه تسمیه هندیجان این منطقه در گذشته نامهای مختلفی داشته که از آن جمله می‌توان به \" هندیگان \" و \" هندوان \" اشاره کرد. این واژه پس از ورود اسلام به \" ایران \" به \" هندیجان \" و \" هندیان \" تغییر شکل یافته است. از دیدگاه واژه‌شناسی تمام این کلمات از لفظ « هند » مشتق شده اند. با توجه به دیرینگی این سرزمین به نظر می‌رسد لغت \" هند \" ریشه در زبان سانسکریت دارد که به معنای آب است . این نظر را وجود رودخانه \" هندیجان \" که به زهره موسوم و معنای \" ایزد آب \" هست بیشتر تایید می‌کند. بنابراین با توجه به مستندات دیگری که در این زمینه وجود دارد می‌توان گفت \" هندیجان \" به معنای سرزمین \" آب \" است. هرچند وجود عده‌ای از مردم کشور هند در این منطقه به دلیل ارتباط تجاری از طریق خلیج فارس و یا مهاجرت گروهی که در برخی از منابع اشاره می‌شود غیرقابل انکار است. اما بعید به نظر می‌رسد که وجود آنها بر وجه تسمیه \" هندیجان \" تاثیری گذاشته باشد. جغرافیای تاریخی هندیجان آثار قدیمی تپه‌های باستانی پهکن (پهکون) در مدخل شهر هندیجان، تپه‌های مارضا در جنوب هندیجان، ویرانه‌های بندر قدیمی و تاریخی مهروبان در قریه امامزاده عبدالله، تپه باستانی صاحب الزمان، برجی، مردو و شاه ابوالقاسم در روستای دهملا، همچنین ویرانه‌های روستاهای هندیجان که قدمتی ۳۰۰۰ ساله دارند. آثار سد بند قریه بدرانی (لب دریا) و تل گرگ در نزدیکی رودخانه و دریا که پلی نیز در آن منطقه بوده است (بر روی رودخانه زهره)، همچنین آثاری از وجود شهر باستانی بین روستای بزی و کوت مهنا می‌باشد که مورخان آنرا شهر دیرجان نامیده اند. آثار موجود در امامزاده سید یبر در روستای آسیاب، آثار موجود بین بندر مهروبان تا تپه کدوک (روستای باستانی) در جنوب هندیجان، همچنین آثار و پی‌های خانه‌های موجود از بندر مهرویان (مهروبان) تا هندیجان که به صورت زنجیروار وجود داشته است.(در بین مردم این دیار داستانی رایج است که می‌گوید:\"اگر بزغاله‌ای در مهروبان بر روی سقف خانه‌ها حرکت می‌کرده در هندیجان پایین می‌آمده است\".) از دیگر آثار می‌توان اشاره‌ای نمود به ستونهای آجری که در اطراف هندیجان نشان دهنده حصاری بوده اند به دور شهر، یکی از این ستونها پایین تر از روستای چم رحمان در کناره رودخانه مشخص است. این ستون نیمی از آن در آب است و نیمی تا سال ۱۳۶۹ در خاک بود، که بر اثر ریزش کناره رودخانه مشخص شده است. قطر آن در حدود ۵،۴ متر است. همچنین به نظر می‌رسد که حصاری به شکل نیمی در هندیجان جنوبی و نیمی در هندیجان شمالی و بر دو دروازه در دو سمت رودخانه وجود داشته و نیز پلی مابین آن وجود داشته است. همچنین در سال ۱۳۶۹ در کناره رودخانه هندیجان بالاتر از امامزاده عباس علی سکه‌هایی یافت شد که در حال حاضر در میراث فرهنگی خوزستان وجود دارد. این سکه‌ها که بر روی آنها نوشته شده است آل بویه، نشان دهنده حکمفرمایی فرزندان آل بویه بر این نواحی است. البته اینکه حسن (رکن الدوله) بر فارس حکومت می‌کرده و هندیجان در آن زمان جزو پارس بوده است خود دلیل مستحکمی بر حکمفرمایی فرزندان آل بویه بر این منطقه است. از دیگر آثار باستانی موجود در این منطقه می‌توان به سنگهای نقوش داری اشاره نمود که در بدرانی در اعماق آب و کناره‌های رودخانه دیده می‌شود. قبرستانها نیز که برای باستانشناسان از اهمیت خاصی برخوردارند به ۶ قبرستان می‌رسند که هر کدام مربوط به دوره‌ای از تاریخ است. در خصوص قبرهای این قبرستانها آنچه به چشم می‌خورد تفکیکی بودن قبرهاست بدین صورت که جای مردان، زنان و کودکان مشخص است. قدیمی‌ترین قبرستان روبروی مدرسه شوکت (عندلیب) بوده است که با پیشرفت رودخانه به طرف شمال نیمی از آن را آب برده و نیمی دیگر احتمالاً تا سالهای آینده از بین خواهد رفت. دیگر آثار تاریخی، طبیعی و معنوی هندیجان خانه شاه عنبر، مسجد بحرینی، زیارت‌گاه شاهزاده قاسم، امامزاده نبی عاشور، امامــزاده بی بی علیه، امامــزاده عبدالله، امامــزاده بــی بــی عصمت، امامــزاده عمـران، امامزاده امیر حیل، شاهزاده ابوالقاسم، مسجـد شاه عنبــر، بــافت محلی کوهبـاد، تپـه‌بـزی یک، تپه‌بــزی دو، تپه‌مهرویان یک، تپه‌مهرویان دو، تپه سه تلون، تپه سه تلون دو، تپه سه تلون سه، تپه سه تلون چهار، تپه ابوالقاسم یک، تپه ابو القاسم دو، تپه ابوالقاسم، تپه مالکی یک، تپه مالکی دو، تپه برجی، تپه شاهزاده علی، تپه غوله، تپه کنار رود زهره، تپه کیلومتر ۱۳ هندیجان، تپه کیلومتر ۱۳ هندیجان - دیلم، محوطه ۳ راه غوله، محوطه ابو القاسم، محوطه شاهزاده ابوالقاسم، محوطه نبی عاشور، ساحل و اسکله بحرکان و چشمه رگ سفید از آثار تاریخی، طبیعی و معنوی هندیجان است. مردم و اشتغال ازنظر اقتصادی رودخانه \" هندیجان \" نقش تعیین کننده‌ای در زندگی مردم داشته و این تاثیر گذاری به میزانی بوده که قلمرو جغرافیایی و منطقه را نیز با نام رودخانه مشخص می‌کردند . رودخانه \" هندیجان \" که قسمتی از آن از سرچشمه(رشته کوههای زاگرس در استان کهگلویه و بویراحمد) تا \" خلیج فارس\" طی می‌شود و هشتمین رودخانه کشور است که ۴۹۰ کیلومتر طول دارد. این آبراه به عنوان یکی از مسیرهای تجارت خارجی از گذشته‌های دور مورد استفاده بوده است و هم اکنون نیز علیرغم کم شدن آب آن در فصول تابستان شناورهای با ظرفیت بیش از صد تن قادر به رفت و آمد در ان هستند . ضمن آنکه حاشیهٔ رودخانه از دو قسمت شمالی و جنوب تا نزدیکی دریا قابل کشت است و با استفاده از آب این رودخانه انواع محصولات کشاورزی از جمله گندم، جو، دانه‌های روغنی، حبوبات و انواع صیفی جات کشت می‌شود. بخشی از این محصولات به علاوه صنایع دستی که اکثرا از برگ درخت خرما تهیه می‌شود در گذشته به کشورهای \" خلیج فارس \" صادر می‌گردید . صنعت شیلات از کهن‌ترین صنایع در هندیجان بوده و می‌باشد که قدمت آن به سالها پیش می‌رسد . منطقهٔ بحرکان که جنوب هندیجان قرار دارد نیز از مناطق مهم گردشگری و صید میگوی صورتی و انواع دیگر میگوهای مرغوب منطقهٔ خلیج فارس به شمار می‌رود که در حوزه صیادی هندیجان واقع است . سالن عمل آوری و کارگاه انجماد و بسته بندی میگوی صادراتی و قایق‌های مجهز صیادان در این منطقه بیش از نیم قرن است که به صید و عمل آوری و بسته بندی و صادرات میگو اشتغال دارند و تعداد زیادی از اهالی در این راستا به کار مشغولند. ماهی‌های خوراکی و میگو در صید گاه‌های هندیجان به صورت فراوان صید می‌شوند که از مهم‌ترین آنها می‌توان به ماهی قباد، راشگو، حلوای سفید ( زبیدی )، شوریده، حلوا سیاه، شهری، شانک، هاوور، کوشک، سرخو، میش ماهی، هامور، سنگسر، سبیتی و دختر ناخدا اشاره کرد . نفت هندیجان تحت عملیات حفاری جهت کشف نفت قرار گرفت و سال ۱۹۶۷ میلادی وجود نفت در این منطقه ثابت شد . مقدار تولید نفت خام در سال ۱۹۷۳ از پنج حلقه چاه، هشت میلیون و ۳۳۵ هزار بشکه در ۱۹۷۴ از هشت حلقه چاه به طور متوسط روزانه ۲۲ هزار بشکه و در سال ۱۹۷۵ از پنج حلقه چاه به طور متوسط روزانه چهارده هزار بشکه و از ابتدا تا پایان سال مذکور چهل و دو میلیون بشکه نفت خام با درجه سبکی ۲۸ استخراج شده است . در سال ۱۹۶۵ میلادی در رگ سفید که از روستاهای هندیجان است دو حلقه چاه توسعه‌ای حفر شد و در سال ۱۹۶۶ تولید نفت خام آن ۱/۴ میلیون بشکه بوده در سال ۱۳۶۷ شمسی بر حسب بشکه ۷/۹ میلیون و در سال۱۹۶۸ نفت تولیدی ۱۰/۷ میلیون بشکه و در سال ۱۹۶۹ مقدار تولیدی نفت از سه حلقه چاه ۸/۵ میلیون بشکه و در سال ۱۹۷۰ به چهارده میلیون بشکه رسیده است.سال ۱۹۷۱ از دو حلقه چاه ۱۳/۲ میلیون بشکه و در سال ۱۹۷۲ از نه حلقه چاه بیست و یک میلیون بشکه و در سال ۱۹۷۳ از چهارده حلقه ۷۲ میلیون و ۳۵۲ هزار بشکه در سال ۱۹۷۴ و در سال ۱۹۷۵ از چهارده حلقه چاه به طور متوسط روزانه ۲۱۴ هزار بشکه، در سال ۱۹۷۶ از ۲۱ حلقه چاه به طور متوسط روزانه ۲۲۲ هزار بشکه و از ابتدا تا پایان سال ۱۹۷۶ نفت خام استخراج شده ۴۱۴ میلیون بشکه با درجهٔ سبکی ۲۹ بوده است . در خلیج بحرکان هندیجان در چند ساله‌ای اخیر با حفر چاه‌های زیر دریایی نفت فراوانی کشف شده است که با ساختن اسکله‌های متعدد و تأسیسات لازم کشتی‌های نفت کش به آسانی پهلو می‌گیرند و بارگیری می‌کنند و نفت آنها را به خارج صادر می‌کنند و گویا این نفت از قابلیت بسیار خوبی برخودار می‌باشد . تفریحگاهها رودخانه \" هندیجان \" علاوه بر نقشی که در کشاورزی وتجارت منطقه دارد از نظر زیبایی‌های طبیعی نیز قابل توجه است. درفصل تابستان و اوایل بهار که حاشیه آن به طول چندین کیلومتر پوشیده از گیاهان و گلهای زیبا می‌شود می‌توان گردشگران بسیاری را جذب نماید . سواحل طولانی \" خلیج فارس \" علاوه برآنکه امکان اجرای طرحهای پرورش آبزیان را میسر می سازد این استعداد را نیز دارد تا همچون گذشته نقش خود را در توسعه تجارت خارجی بازیابد . ضمن آنکه جزایر آن واز جمله جزایر دیره و بنه که زیستگاه پرندگان بومی و مهاجر هستند می‌توانند با جاذبه‌های متنوع خود زمینه‌های گردشگری در منطقه گسترش دهند . همچنین هندیجان نقاط بسیاری برای گردش و تفریح دارد که می‌توان به دو روستای دهنو و کوههای اطراف ( زاگرس )، ساحل زیبای بندر بحرکان در کنار خلیج فارس، حاشیه سواحل رودخانه زهره، پارکها و باغستانهای اطراف هندیجان که در ماه‌های انتهایی زمستان و ابتدای بهار از زیبایی و جلوه خاصی برخوردار می‌باشند، اشاره نمود. اطلاعات بیشتر «استرابون» جغرافی‌دان عهد باستان، خوزستان را از حاصلخیزترین جلگه‌های جهان می‌داند. زیرا رودخانه‌های زیادی این دشت را آبیاری می‌کرده که امکان کشاورزی و آبادانی را در این منطقه میسر می‌ساخته‌است. شاید بر همین اساس بوده که عده‌ای بر این باورند که نام این سرزمین «هند» یا «اند» بوده که به معنی «جایی با آب‌های فراوان» است. ایرج سیستانی در گزیده تاریخ خوزستان می‌گوید:\"هندیجان از شهرهای قدیمی خوزستان می‌باشد و آنرا معرب هندیگان دانسته اند.\" از قرائن و شواهد چنین برمی آید که پیشوند هند یا اند، در اسامیی همچون هندیجان، اندیکا، اندیمشک، اینجان - اندوه و اندیا و غیره با رودخانه و آب مناسبتی داشته است، چنانکه بیشتر شهرها و روستاهایی با این نام همیشه رودخانه کوچک یا بزرگی در کنار خود دارند و آنچه مسلم است آن است، که آب در باور و اعتقادات ایرانیان از احترام و تقدس خاصی برخوردار بوده و آلوده ساختن آن را گناه نابخشودنی می شمرده اند و پیوسته چشمه‌های آب و رودخانه ر ا نظر کرده (ناهید یا آناهیتا) فرشته آب می‌دانسته اند. به نظر می‌رسد گروهی از مورخان یونانی برای بالا بردن نام اسکندر مقدونی (جلوس ۳۳۶ و ۳۳۲ ق.م) فتوحات وی را تا سرزمین هند گزارش داده اند و این در حالی است که بعضی دیگر از مورخان این موضوع را رد کرده اند و معتقدند که مورخان یونان و اروپایی برای ارزش نهادن به اسکندر فتوحات وی را تا کشور هند ذکر کرده اند. در اینجا ابیاتی باستانی از زبان پیرمردان و پیرزنان سرزمین بختیاری آورده شده است که جنگ میان ایرانیان و اسکندر را به خوبی توصیف می‌کند (توضیح این که: بختیاری‌ها معتقدند که الکساندر مقدونی نتوانسته شاهنشاهی هخامنشی (داریوش سوم) را شکست دهد بلکه، این جوان متهور مقدونی با گروهی سرباز وارد خاک ایران شده و تا آنزان (ایذه) آمده و در آنجا شکست یافته و به هندیان (هندیجان فعلی) عقب نشسته است و در نبرد با هندیجانیان نیز مغلوب شده و با تیر و کمان شخصی بنام (براز) از اهالی هندیجان مجروح گشته و سپس عقب‌نشینی می‌نماید و در مسیر غروب خورشید به عراق می‌رود و در شهر (اور) جان می‌سپارد.): آریو تنگْ تِکُون خودکِرده کهُ ترْ / سِقَنْدر و قْشلس اَویدِنِه چُـر (ترجمه: آریو برزن تنگ تکاب را بخوبی با ریزش کوه از بالا گرفت/ و اسکندر و لشکر او سست و بی‌دست و پا شدند(تنگه را بر آنها بست) آریوی اَنْشَنی روزِس سیا کهِ / اُردیه سِقَنْدرِه میـن یکْ بـلاکِه (ترجمه: آریو برزن سردار انشانی، روز او را (اسکندر) سیاه کرد/ اردوی اسکندر به هم ریخته و همدیگر را گم کردند) سقندر وِهِ هزیمی خوار و پریشون / وه اَنشن و اتَپْ گروز ری نا وِه هندون (ترجمه: اسکندر با گریز و فرارخوار و پریشان/ از انشان با مخفی‌کاری، رو گذاشت به هندیان( هندیجان نه هندوستان) که با تنگ تکاب در کهگیلویه با راههای کوهستانی آن روز ۵۰ تا ۶۰ کیلومتر مسافت دارد.( نه هندوستان ۴ هزار کیلومتری).) زانزان تاوه انشن کهُسار مُنگَشْتْ / قلته گاه اردیس بی‌تا هندیون دشت (ترجمه: از آنزان تا انشان(ایذه فعلی تا کهگیلویه فعلی) کوهستان منگشت/ قتلگاه سپاه او بود تا دشت هندیجان) تا بِره هِندیون پا او وهُ دریا / بره سی وِلاتِ خُس جون کُنه صحرا (ترجمه: از دست آریو برزن رها شود و برود هندیان(هندیجان) که در سواحل خلیج پارس قرار دارد و از آنجا تدارک آذوقه و کشتی کند تا بتواند برود به مملکت خود مقدونیه و جان خود را نجات دهد) هندیون جون سِر دست جلوس گِرِهْدِنْ/ لاشِ لاشِ آُرْدیسه پا قَلْهِ رِهْدِنْ (ترجمه: هندیانی‌های جان در کف جلوی او را گرفتند/ ـ اجساد کشته‌های اردوی او را، پای قلعه ریختند) پا حصار هندیون بُراز نشون زَید/ پَهْلیه سقندره تیرِ کَمون زید (ترجمه: در پای حصار هندیجان «براز» نامی، کمان خود را نشانه گرفت و پهلوی اسکندر را با تیر کمان خود زد و زخمی کرد) جونم با تیر بُراز آرش نِشون بی / سقندر مُقنی واس نیمه جون بی (ترجمه: مرحبا بر تیراندازی تیر «بُراز» که نشان از تیر «آرش» کمانگیر دارد/ الکساندر مقدونی با این تیر نیمه جان شد «زخم سخت برداشت») نادِنِس وه تَخْتِ چُو اُردیس وِه خواری/ ری وِه ری اَفْتُو رَهْرُو رَهْدِنْ وِه زاری (ترجمه: نهادند او را بر تخت چوبی(تابوت) ـ تخت روان و سپاهیان او با خواری و خفت رو گذاشتند به راه غروب آفتاب( در مسیر غروب خورشید به سوی هندیجان) و با زاری رفتند) مُقنی جاهل اُوید غافل زشیرون / وه آنزان تا وه آنشن بی‌خوار میدون (ترجمه: مقدونی نادان بدون توجه به شیران ایران زمین به اینجا آمد)/از آنزان تا انشان (ایذه فعلی تا کهگیلویه فعلی) در همه میدان‌ها خوار شد این در حالی است که گروهی از مورخان شرقی همچون یاقوت حموی مؤلف معجم البلدان از وقوع نبردی بین ایرانیان و هندیها در این مکان (هندیجان) گزارش داده و گفته اند که:\"ایرانیان در این مکان (هندیجان) بر هندوان پیروز شدند و به همین جهت آنجا را هندیان یا هندیجان نام نهاده اند\". همچنین زکریای قزوینی در کتاب آثار البلاد و اخبار العباد آورده است:\"که در این مکان جنگی بین ایرانیان و هندیان در گرفته است\".وی می‌نویسد:\"هندیجان یکی از آبادیهای خوزستان است، آتشکده ای در آن است، مجوسیان، هندیجان را ارض مقدس می خوانند و از آن برکت می جویند.\" شهر باستانی مهرویان (ماهرویان - ماهروبان) بندر قدیمی و تاریخی مهروبان در قریه امامزاده عبدالله فعلی و از توابع شهرستان هندیجان می‌باشد. بندر مهروبان چه در زمان هخامنشیان و چه در زمان پارتها و اشکانیان همواره از پر رونق ترین بنادر جهان بوده است. اوج ترقی آن از زمان ساسانیان شروع شده بود چنانچه در تاریخ می خوانیم: ساسانیان به امر دریانوردی و کشتیرانی و بندر سازی در خلیج فارس توجه مخصوص داشته و شاهپور دوم نیروی دریایی عظیمی را در خلیج فارس بر قرار کرد رونق واعتبار بنادر بزرگ و با شکوه وجلالی همچون مهروبان (ماهرویان) در کناره شمالی خلیج فارس و همچنین شاهراه مواصلاتی اصفهان به مهروبان، دلالت بر توجه بیش ازحد ساسانیان به این خطه از جنوب کشور دارد. دهخدا در لغت نامه خود مهرویان را اینگونه توصیف کرده است:\"شهری است بر کنار دریا چنانکه موج دریا بر کنار شهر می‌زند و هوای آن گرم و عفن و ناخوشی بتر از آن ریشهر است، اما مشرعه ٔ دریا است، هرکه از پارس به راه خوزستان به دریا رود و آن که از بصره و خوزستان به دریا رود همگان را راه آنجا باشد و کشتیهایی که از دریا برآید بر این اعمال رود به مهروبان بیرون آید. و دخل آن بیشتر از کشتیها باشد وجز خرما هیچ میوه نباشد و گوسفندان آنجا بیشتر بز باشد و بزغاله پرورند و همچنانکه به بصره و می‌گویند بزغاله تا هشتاد رطل و صد رطل برسد بیشتر نیز، و برز و کتان بسیار باشد چنانکه به همه جای ببرند و جامع ومنبر است و آن جایگاه مردم زبون باشند. (فارسنامه ٔ ابن البلخی ص ۱۵۰). در کتاب جغرافیای تاریخی سرزمینهای خلافت شرقی آمده است : به فاصله ٔ کمی از رودخانه ٔ شیرین یعنی رودخانه ٔ زهره که به تازگی به رودخانه ٔ طاب موسوم است بندر مهروبان در مرز غربی فارس واقع است .این لنگرگاه اولین بندری بوده که کشتیها وقتی از بصره و مصب دجله به عزم هند بیرون می‌آمدند به آن می‌رسیدند و این بندر در قرن چهارم هجری شهری معمور بود و مسجدی خوب و بازارهایی آباد داشت .\" اندیشمند بزرگ مرو ناصر خسرو قبادیانی روز هفدهم شوال از بندر عبادان ( آبادان )برکشتی بزرگی که \"بوصی\" نام داشت، نشست و در میان دعای انبوه مردمی که به بدرقه عزیزانشان شتافته بودند، سمت مهروبان روان شد. مهروبان بندری بزرگ با بازارهای انباشته از کالا، مسجد آدینه نیک و کاروانسراهای بسیار مستحکم و آباد بود. هرچند مسافران مرو اندیشه ماندن در مهروبان نداشتند، ولی درگیری فرزندان فرمانروای پارس و ناامنی راهها آنها را ناگزیر به ماندن ساخت. بندر ماهرویان از نگاه سفرنامه ناصرخسرو قبادیانی: (( ... شهری بزرگ است بر لب دریا نهاده بر جانب شرقی و بازاری بزرگ دارد و جامعی نیکو اما آب ایشان از باران بود و غیر از آب باران چاه و کاریز نبود که آب شیرین دهد . ایشان را حوض‌ها و آبگیرها باشد که هرگز تنگی آب نبود، و در آن جا سه کاروانسرای بزرگ ساخته اند هر یک از آن چون حصاری است محکم و عالی، و در مسجد آدینه آن جا بر منبر نام یعقوب لیث دیدم نوشته . پرسیدم از یکی که حال چگونه بوده است گفت که یعقوب لیث تا این شهر گرفته بود ولیکن دیگر هیچ امیر خراسان را آن قوت نبوده است . و در این تاریخ که من آن جا رسیدم این شهر به دست پسران اباکالنجار بود که ملک پارس بود . و خواربار یعنی ماکول این شهر از شهرها و ولایت‌ها برند که آن جا بجز ماهی چیزی نباشد، و این شهر باجگاهی است و کشتی بندان، و چون از آن جا به جانب جنوب بر کنار دریا بروند ناحیت توه و کازرون باشد و من در این شهر مهروبان بماندم به سبب آن که گفتند راه‌ها ناایمن است از آن که پسران اباکالنجار را با هم جنگ و خصومت بود و هر یک سری می کشیدند و ملک مشوش کشته بود ....)) شهر باستانی آسک آسک شهری قدیمی و متروکه است که در شمال هندیجان واقع شده است. آسک در حدودالعالم جنین وصف شده است. « دهی است بزرگ و به بر کوه نهاده و بر سر آن کوه آتشی است که دائم همی درفشد شب و روز و حرب از رقیان آنجا بوده است اندر قدیم » این مطلب نشان دهنده آن است که به زمان تحریر حدودالعالم یعنی در اواخر قرن چهارم هجری قمری آسک دهی بزرگ بوده و در دامنه کوهی قرار داشت که بر فراز کوه آن آتش فروزان بوده است. مرحوم سلطانعلی سلطانی می نویسد : در نزدیکی هندیجان کنونی شهر آسک قدیم واقع بود که بسیاری از جنگ‌های خوارج در نزدیکی آن رخ داده است و نام این شهر در بعضی از اشعار شعرای عرب آمده است. بنا به نوشته یکی از قدیمی‌ترین سیاحان عرب تا قرن چهارم ه.ق آثار قصور عالیه و انبیه عظیمیه باستانی در هندیجان برپا بوده است. آثار عظیم آبیاری روزگار باستان در طرفین رودخانه زهره و خیر آباد که در زیدون یکی شده و از وسط هندیجان می گذرد، پیداست. مورخان درباره آثار آسک نوشته اند : ایوان بلندی داشته و آتشکده‌ها و دفینه‌های باستانی و گورهای قدیمی، تابوتها و حجاریهای کتیبه مانند در آسک وجود داشته است. کتیبه هایی به خط پهلوی بر در غربی ایوان (معبد آتشکده ) آسک در سنگ منقوش بوده است. در غرب آسک قلعه گنبدی است که قبلاً برج دیده بانی آنجا بوده است. سد آسک هم که امروزه بر رودخانه زهره زده شده است و بالاتر از روستاهای سویره و کنار مشراگه به همین دلیل آسک نامگذاری شده است چون زمانی این مناطق احتمالاً جزئی از آسک بوده اند. شهر باستانی ریو اردشیر شهر باستانی ریو اردشیر یا ری شهر نیز در حوالی هندیجان وجود داشته که رونق آن تا عصر سلجوقی تداوم و در آنجا کارگاه کشتی‌سازی وجود داشته است. در دوران باستان در سواحل خلیج‌فارس گمرگ خانه‌هایی تأسیس شده بود که از کالاهای وارداتی و صادراتی ده درصد ارزش آنها عوارض گمرکی یا به زبان آن زمان \"باژ\" می‌گرفتند. از این رو مرکز اخذ عوارض گمرکی به \"باژبان\" و سپس به \"باسیان\" و \"باجیان\" خوانده شدند. آثاری بندری به همین نام در نزدیکی هندیجان وجود دارد که سفال‌های به دست آمده از آنجا رونق آن را به دوران اشکالی باز می‌گرداند. تا چندی پیش نیز آثار بنای یک پادگان ساسانیان نیز در منطقه هندیجان وجود داشت. رودخانه زهره - هندیجان رودخانه‏ زهره – هندیجان در قسمت جنوبی زاگرس میانی واقع شده است.مساحت حوزه آبریز زهره ۱۶۰۳۳ کیلومترمربع است که حدود ۱۰۷۸۹ کیلومترمربع آن را مناطق کوهستانی و ۵۲۴۴ کیلومترمربع آن را کوهپایه و دشت‌ها تشکیل می‏دهند . وسعت دشتها در بخشهای علیای حوزه آبریز کمتر بوده و قسمت بیشتر آن در منطقه زیدون و هندیجان در جلگه خوزستان قرار گرفته است . حوزه آبریز زهره در تقسیم‌بندی کلی هیدرولوژی ایران جزء آبریز خلیج فارس بوده و محیط آن به حوزه‌های آبریز مارون و جراحی از شمال و حوزه رودخانه کارون، کر و مسیلهای حوزه مهارلو از شرق، رودقره‌آقاج، رود شاپور از جنوب شرق و مسیل‌های دیلم و گناوه از جنوب محدود می‏باشد . شهرهای اردکان فارس، پلدشت، نورآباد ممسنی، دوگنبدان و هندیجان و دهدشت در این حوزه قرارگرفته‌اند . بخشی از جاده ارتباطی بهبهان به شیراز و شیراز به یاسوج د راین حوزه واقع شده است . در بخش شمالی کوه سفید با ارتفاع ۳۴۱۵ متر حوزه را از حوزه‌های مارون و بشار (کارون) جدا می‏کند . در بخش شرقی قله‌های رنج و غوره‌وان به ترتیب با ارتفاع ۳۷۱۸ و ۲۸۹۸ متر حدفاصل این حوزه با حوزه‌های رودخانه کر و دریاچه مهارلو می‏باشد . کمترین ارتفاع حوزه زهره در دشت خوزستان و در ناحیه هندیجان همتراز سطح دریا می‏باشد . طول رودخانه‌های زهره و هندیجان ۴۹۰ کیلومتر می‏باشد . علی‌ابن مهزیار اهوازی (هندیجانی) علی‌ابن مهزیار اهوازی، که در قرن سوم هـ. ق می‌زیسته است، از فقها، محدثان و دانشمندان معروف شیعه و از اصحاب امام رضا(ع)، امام جواد(ع)، امام هادی(ع)، و امام حسن عسکری (ع) بوده و احکام دینی را نزد آنها فرا گرفته و در برخی از مناطق، بخصوص در اهواز به عنوان نماینده ایشان بوده است. محل تولد ایشان هندیجان می‌باشد ولی با توجه به اینکه در قرن سوم هـ.ق هندیجان از توابع شهر دورق بود لذا او را اهل دورق معرفی کرده‌اند. پدر وی مذهب نصرانی داشت و سپس مسلمان شد و علی نیز به تبعیت از پدر در نوجوانی مسلمان گردید. براساس برخی روایات وی در زمان امام حسن عسکری(ع) وفات یافته است. بنابر روایات تاریخی هنگامی که مأمون خلیفه عباسی دستور داد تا امام رضا (ع) به عنوان ولیعهد او از مدینه عازم خراسان شود امام (ع) در مسیر حرکت خود در روز شانزدهم صفر سال ۲۰۱ هـ.ق وارد اهواز شد و چند روزی در این شهر توقف نمود. بعداً در محل اقامت امام(ع) مسجدی به نام مسجدالرضا(ع) بنا گردید که علی‌ابن مهزیار وصیت کرد پس از مرگ او را در مسجد مذکور دفن کنند. در قسمت غربی بقعه وی و پیوسته به مقبره سالنی وجود دارد که احتمالاً همان مسجدی است که به آن اشاره شد. نمونه‌ای از شعر مردم هندیجان سلام بر هندیجان سلام من به \"هندیجان\"، پیام من به سامانش *** به خاک پاک زر خیزش، به خورشید درخشانش پیام من به باغ و راغ و کوه و دشت هموارش *** به خاک پاک و آب صاف ودریا وبیابانش به رود \"زهره ی\" جوشان که پیچانست در کهسار *** به نخلستان زیبایش، به دریای خروشانش درود من به پاکانش، ستود من به نیکانش *** به تل خاک \"پهکانش\" که جا مانده ز دورانش سلام من به \"شاه مشهد\"، به \"قبر سید\" مغفور *** به \"میر رحمان\" معروفش که جانکاهد مارانش کنونش \"هندیان\" نامند، لیکن جای دیرینش *** بود نزدیک \"مهرویان\"، به تاریخ درخشانش تو در تاریخ مشهوری ولی افسوس مهجوری *** چو شد آن شوکت دیرین، بکن بر من نمایانش اگر قهر طبیعت زیر و رو بنمود و ویرانت *** چرا در رفتی از جای و نه برکندی تو بنیادش تو ای \"سی نیز\"، ای سی نیز سر گردان *** چرا در زیر یم خفتی و ترسیدی ز طغیانش (این شعر یک شب قبل از بمباران هندیجان سروده شده - ۱۷/۰۱/۱۳۶۷) زبان مادری ای رسیده ز ره! بخوان و بدان - واژه‌های قشنگ هندیجان فارسی واژه‌های پر ز گهر - در هم آمیخته چون شهد و شکر «بو» پدر، «کُـر» پسر بود جانم - «دی» تو را مادرست می دانم «مُو» من، «ها» بله، «اوریس» عروس - «پیل» پول و چراغ هم «فونوس» «تیه» را چشم و «پوز» بینی دان - مژه «مِرزنگ»، گو پسون «پستان» «می» مو و «ری» ست صورت انسان - «کُم» شکم، «لیغرو» ست روده آن «لُو» لب و «لُو» گم است در معنا - «گَپ» بزرگ و «گَپ» ست صحبت ما یک «گُلپ» گونه‌ای بود شاداب - یک «گُلپ» جرعه‌ای بود از آب «بُرگک» انداختن زدن چشمک - قصه‌های قدیم هم «مِتَلک» «بُرگ» ابرو بود «بُت» است گَلوُ - «توره» روباه و گربه است «گُلو» «مُشک» موش است و «پخشه» است مگس - این دو حیوان موذی و ناکس «حونه» خانه است و «تو» اتاق نشین - «نوگه» را ناودان بدان به یقین آنکه گوید «نِها» به جای جلو - نام گرداب را نهد «پیتنو» ساقه گندم و جو است «کِلوُر» - تلخ «تهل» است و شور باشد «سور» هرچه را خواستی بگو «ایخُم» - ور نمی خواهیش بگو «نیخُم» «نیترُم» یعنی آنکه نتوانم - «ایترُم» عکس «نیترم» دانم از چغندر سؤال کردی دوش - نام آن «چُندر» است باش بهوش تخم مرع است «خایه»، «آش» چلو - آب «اُو» باشد و گلاب «گُلو» «اَرس» را اشک و «گیروَه» گریه بخوان - نام «میمون» بنه تو بر مهمان «پَرپروک» است نام پروانه - «کَلو» آمد به جای دیوانه اوزان قدیم زاشک دیده پایش ریختم من - بسنگ هندیون «هُمبَرسه غازی» به او گفتم بگیر این «نِسبِکی» دل - که دارد در درونش با تو رازی بکن رحمی به من «نیمه نیمی» - مرا کن غرق در «دو نیم» نازی منم محتاج «پیناری» محبت - بجز عشقت ندارم هیچ بازی دلت چون سنگ «نیمی» سخت باشد - نداند راه و رسم دلنوازی «سه پیناری» تو را مهر و وفا نیست - به هجرانت چو شمعم می گدازی جوابم گفت با طعن و تمسخر - تو گنجشکی کجا در خورد بازی تو چون «دُسّیر» بر قلبم ثقیلی - تو را ارزش نباشد «نیم غازی» فراموشم نما چون «مَن» ندارم - به «پَشتیرت» به «دَخسیرت» نیازی نه «نیمن» خواهم از تو نی «سه دَخسیر» - نمی رقصم دگر با هیچ سازی «من کوچک» «من هاشم» ز عشقت - ندارد پیش من قدر پیازی تجلّی بهر اوزان قدیمی - گرفت الفاظ را نیکو به بازی هُمبَرسه غاز = ۶۲٫۲۵ گرم نِسبِک = ۱۲۵ گرم پینار = ۱۰۰۰ گرم دو نیم = ۲۰۰۰ گرم دُسّیر = ۴۰۰۰ گرم پَشتیر = ۸۰۰۰ گرم دَخسیر = ۱۶۰۰۰ گرم سه دَخسیر = ۴۸۰۰۰ گرم از محمد حسن تجلی - هندیجان - ۱۳۴۷ معلـّـم معلّم ای بـزرگ آسمــانــی نثارت می کنم جـان را تو دانی نباشد برتر از تو هیـــچ آدم سوای انبیـــاء وشــــاه خاتــم تو آیایا دیده ای برتر ازاو را که چون دُر پرورد عقل ِنکــو را من از فضلت چه گویم هرچه گویم نباشد لایقت دیگر چه گویم معلـــم تو بزگ وارجمنــدی سراسرعبرت و درسی وپندی معلم تو چو اختر سرفرازی که در عزّت مثال ِ سرو وبازی تو باشی برتر ار دُرّ و جواهر تو باشی برتر از الماس فاخـر مبارک باد هر روزت خردمند که باشد پند زیبای تو چون قند شکر باشـــــد سخنهایت برایم بمانــد پنــــد زیبـایـت برایــم از علی عبادنسب هندیجانی ۱۱/۲/۱۳۸۷ شعر به مناسبت میلاد پیامبر اسلام ( ص) و امام صادق ( ع ) ستایش خدا را سزاید و بس نشاید ستایی جز او، هیــچکس سپاسم بُـــوَد بهر پروردگار که هم روحبخش است و هم کردگار خداوند دریا و کوه و فَلک خداوند إنــس و خــدای مَلـَک همانکس که ما را زخاک آفرید که از مهر و صُنعش بشر شد پدید خدایی که عقل و خرد هم از اوست که تنها نگهبان و دمساز اوست خداوند نوح و کلیم و خلیل خداوند عیسي و هم جـَبرئیل خداوند احمد (ص) شه انبیا نگین رسولان ارض و سما پیام آور عشق و مهر و صفا کلامش همه درس عدل و وفا در اخلاق او از همه سرتر است که در دانش او مهتر و برتر است همان شاه عالم که روح الأمین شـَوَد در فرافقش حزین و غمین که « لولاک» در حق او گفته رب درودش بگوییم هر روز و شب مبارک بُوَد روز میلاد نور چو نوری که تابید، بر کوه طور خجسته بُوَد، زادروز ِ هُمام که رویش بُوَد همچو ماه تمام سزاوار تمجید پیغمبری است که پرورده و جانشینش علیست خجسته است میلاد ششّم امام که او صادق و فاضل است و هُمام که او مظهر صبر و فضل است و حلم که داریم از او فقه وتدبیر و علم خدایا به نور نبیّ و ولیّ بگردان تو هر تیرگی مُنجلی هویدا بگردان تو منجی ما که زایل شود زنج و سختی ما به سامان و نیکو شود کارمان چو مهدی قائم(عج) بُوَد یارمان عبادی نسب، شعر ،پاکیزه، گوی چوآب زلالی که آید زِ جـــوی مگو شعر جز مدح ِ آل ِرسول (ص) که در نزد باری، بیفتد، قبول سرافراز گردی و گردن فراز چو در عشق ِاحمد شوی پاکباز سراینده:علی عبادنسب هندیجانی ۲۵/۱۰/۱۳۸۹ ضرب المثلهای هندیجانی آشپِِلا عیب اُسوُم ایکُنِه (آبکش عیب کف گیر می کنه)=دیگ به دیگ میگه روت سیاه اوخُون نه کارِ بُزه = کار هر بز نیست خرمن کوفتن کُررُوش دَم دیوار نَخَردِه (آرنجش به دیوار نخورده) = یعنی سرد و گرم روزگار را نچشیده اَ نمیرُم نه پیرُم (اگه نمیرم هنوز پیر نیستم) = یعنی آخر کارش را هم می بینیم ایبَرِت سر رو تشنه ایارِت (می برت رودخانه و تشنه برمی گردانت) =نشانه زرنگی و زیرکی کسی است مُو ایگُم نرِه او ایگِه بدوشِش = من میگم نر است او میگه آنرا بدوش مِی نوگهٔ دیراندازه (مثل ناودونی که آب را دور پرتاب میکنه) = کسی که فقط به درد غریبه‌ها می خوره چارهٔ خر نیتَره پِی کُره خره ایشکَنه (حریف الاغ نمیشه پای بچه الاغ را می شکند) = کسی که حریف اصل نمیشه به فرع می‌پردازد مِن شهر کُورَل باید دَس بِنی ری تیت (در شهر کورها باید دستت را روی چشمت بزاری) = همرنگ جماعت شی اگه مُلایی سرِ قبر خُت بخون = اگه بلدی خودت انجام بده دل بِینِی دلِه = دل به دل راه داره مِن شهر کورَل یِه تیه‌ای هم پادشایه (در شهر کورها آنکه یک چشم داره پادشاهست) = از جهل عده ای، آن که کمی عاقل است سردسته شده .

منابع کتاب \"هندیجان - تمدنی خفته در خاک\"، نوشته غلامرضا درویشی کتاب \"تاریخ و جغرافیای سرزمینی کهن با تمدنی دیرینه، از ارجان تا قبان، هندیجان-ماهشهر-شادگان، شیراز\"، نوشته کنعانی هندیجانی، عبدالحمید، - انتشارات نوید، ۱۳۸۱ کتاب \"سفرنامه\" ناصرخسرو قبادیانی

با تشکر از فرستنده مطب :علی عبادنسب

http://ebadinesabhendij.blogfa.com

استانبول شهر دیدنی ترکیه

استانبول یکی10شهر بزرگ دنیا با جمعیت زیاد محسوب میشود به جهت نزدیک بودن به اروپا و کانالهای ارتباطی دریایی وهمچنین وجود صنایع متعهد ماسین سازی وپوشاک...

مساحت ۵۷۱۲ كيلو متر مربع حمعيت دوازده ميليون نفر, بيش شماره بلاك اتومبيل 34 مشهور به شهر هفت تپه. در استانبول خدا انسان طبيعت و صنعت چنان جايي را دست به دست هم داده كه مشابهش در هيح جاي دنيا یافت نمی شود. استانبول شهري است كه در ان دنياي غرب با شرق توام است و تنها شهري است كه اين دو فرهنگ متضاد با هم ادغام شده اين شهر بايتخت غير رسمي تركيه مي باشد كه از صد ها سال بيش مهمانان خود را با زيبايهايش جادو كرده در بيش از نصف فيلم هاي تركی موضوع كوچ مردم به اين شهر مطرح است . استانبول نزديكترين فاصله را بين اسيا و اروپا در خود حاي داده است.

دیدنیهای شهر استانبول
منطقه سلطان احمد یا به عبارتی (قسطنطنیه) یا کنستانتینو پلیس.یکی ازمراكز قديمي شهرمیباشد كه ميراث مشترك بي بيزانس ودولت عثماني رادر خود جای داده - هنگام عبور از پل بغاز از روی تنگه بسفر ( نقطه اتصال اروپا و آسيا ) مجموعه کاخ های توپ کاپی مساجد / سلطان احمد/سلیمانیه/ ینی جامی/ وبنای ایا صوفیا را درخط ساحلی اسكودار يكي از زيباترين مناظر شهر استانبول را مشاهده خواهيد كرد .
ازاسکله امین اونو سوار کشتی میشوید و به قسمت آسیایی کادی کوی میروید در روزهای 3شنبه یکی از بزرگترین بازارمحلی چادری استانبول (سه شنبه بازار) بر پا میشود توصیه میکنیم حتما از این بازار دیدن کنید. میدان تقسیم /بی اوغلو/ یا استقلال جادسی .
یکی از محلات قدیمی شهر استانبول که به سبک معماری اروپایی بنا گردیده. اولین متروی قدیمی بنام تونل در انتهای این خیابان واقع میباشد که با استفاده ازاین تونل دستیابی به بندر کاراکوی ( مرکز تجاری و گمرک قدیم شهر استانبول )به راحتی میسرمیباشد.از میدان تقسیم با تراموای کلاسیک پس گذر از این جاده به محله و برج گالاتا میرسید این جاده فقط به روی عابرین و تراموا باز میباشد .
در ابتدای سالهاي اغازين حمهوري تركيه بيشتر كنسولگري ها به اين خيابان نقل مكان كردند . دراین خيابان موزه ديوان ادبيات مولانا موجود است . ساختمان اين موزه متعلق به قرن ۱۸ ميلادي است دبيرستان تاريخي گالاتاسارای/کلیسای مشهور سن آنتونیو ،رستورانهاي مختلف ،بازار ماهي،بازار رنگارنگ گل و فروشگاهای متعدد عرضه پوشاک با مارکهای مختلف ترک وخارجی واقع شده است . انواع سينما ها و تاتر ها از ديگر فعاليتهاتي هنري موحود در خيابان استقلال است اين خيابان به ميدان تقسيم ختم ميشود كه مركز و قلب شهر محسوب میشود

دیدنیهایهای اطراف استانبول
در 25 کیلو متری شهر استانبول در ساحل اروپایی دریای سیاه . منطقه ( کیلیوس ) قرار دارد این قسمت دارای پلاژ ماسه ایی میباشد ودر تابستان شلوغ وبسیار فعال است. - در سمت اروپایی شهر جنگل ( بلگراد ) با فضای سرسبز وچشمه های آب معدنی فراوان در روزهای تعطیل وتابستان محل پیک نیک اهالی شهر استانبول میباشد- در قسمت آسیایی استانبول تقريبا به فاصله نیم ساعت منطقه (پولونز کوی ) قرار دارد که در قرن 19 مهاجران لهستانی به این منطقه کوچ وساکن شده اند .
این دهکده تماما حال وهوای لهستانی دارد حتی رستورانها در این قسمت غذاهای لهستانی سرویس میدهند ودر تابستان ییلاق مهاجرین اروپای شرقی محسوب میشود. در 70 کیلومتری منطقه آسیایی شهر ساحلی ( شیله ) قرار دارد از قسمت -اوسکودار اتوبوس با طی یک ساعت راه وارد آنجا شده این شهر با هتلهای رستورانهای متنوع یکی از زیبا ترین شهرهای ساحلی استانبول محسوب میشود در ماهای آینده از استانبول به این منطقه خطوط اتوبوسهای دریایی شروع به فعالیت مینماید و دسترسی به این محل و استفاده از پلازهای ان به راحتی میسرر میباشد.
پار ک تفریحی (داریجا) در 38 کیلومتر استانبول واقع میباشد این پارک یکی از باغهای بوتانیک ترکیه محسوب میشود و یکی از باغ وحشهای استانبول است. در این پارک انواع مرغان دریایی که نظیر آن در دنیا یافت نمیشود به چشم میخورد.این محل یکی از تفریگاههای استانبولی هامیباشد.از دیگر دیدنیهای استانبول میتوان شهر بازی سرپوشیده مشهور به تعطیلیا و آکوالند را نابرد .در داخل استانبول در هر ساعت از روز میتوانید چای باغچه های کنار بنادر محلی استفاده کنید از مشهورترین آنها اورتاکوی و اسکودار را میتوان نام برد.

جزایر دریای مرمر در آبهای استانبول
درقسمت آسیایی و اروپایی استانبول ودر خطوط ساحلی دریای (مرمر) از هرطرف که به دریا نگاه کنید جزایر زیبای ( پرنسس ) به چشم میخورد این چهار جزیره بانامهای– کئنالی آدا–بوئرگازآدا– حئیبلی آدا – و بئیوک آدا- از زیبا ترین مناظر طبییعی دنیا برخوردار است و از محاسن دیگر این جزایر این است که دراین جزیرهها اتومبیل وجود ندارد وتماما اهالی از درشکه برای رفت وآمداستفاده میکنند این شامل توریستها هم میشود .همه ساله از این جزایر هزاران توریست دیدن میکنند . ما هم به شما توصیه مکنیم

هتلهای شهر استانبول
در تمام طی سال با برگزاری نمایشگاههای متعدد تردد خارجیهای بسیار به چشم میخورد . وهمین امر سبب تاسیس هتلهای مختلف با استاندارهای متفاوت گردیده هر خارجی در این کشور به معنی یک توریست و ورود ارز به کشور محسوب میشود .
اکثر هتلها استاندارد با صرف صبحانه میباشد بعضی از هتلها با بستن قرارداد برای مسافرین فول سرویس میدهند در هتل استفاده از هرگونه متفرقه که خارج از قرارداد طرفین میباشد .مانند/استفاده از یخچال داخل اتاق /تلفن موجود در اتاق و تماس با داخل و خارج از شهر / رستوران هتل/ ودر هتلهای چهار وپنج ستاره استفاده از بار دیسکو / حمام ترک .سونا ماساز./ پرداخت وجه بعهده مشتری میباشد ودر پایان اقامت از مشتری اخذ میشود

وسائط نقلیه شهری استانبول
استفاده ازوسايل نقليه شهري. از هتل محل اقامتتان براي رفتن به تمام نقاط شهر ميتوانيد: از : تاكسي / اتوبوس / تراموا / مترو / واپور كشتيهاي مخصوص حمل مسافر بين اسيا و اروپا استفاده نماييد . ورودي تاكسي در روز بين ساعت هفت صبح الي دوازده شب يك ميليون وپنجاه هزار لير و مابقي طي مسافت بر حسب كيلومتر با تاكسي متر دريافت ميگردد لازم بذكر است از ساعت دوازده شب ببعد اين مبلغ دو برابر است. اتوبوسهاي عمومي با دو رنگ قرمز(مخصوص شهرداري) وبليط آن يك ميليون صد هزار لير ترك یا یک لیرو ده قروش ینی لیر ترک میباشد .
ديگري با رنگ ابي و سبز وبليط ان در اتوبوس فروخته ميشود و بهاي آنهم آن يك ميليون صد هزار لير ترك یا یک لیرو ده قروش ینی لیر ترک است . تراموا و مترو در جاهاي پر رفت و امد شهر ميباشد و بهاي ژتون آن آن يك ميليون صد هزار لير ترك یا یک لیرو ده قروش ینی لیر ترک است . براي رفتن به قسمتهاي آسيايي / كادي كوي / اوسكودار / ايستگاه راه اهن اسيايي " حايدر پاشا" / ترمينال اتوبوس اسيايي "حارئم" / استفاده از واپور بسيار مقرون بصرفه ميباشد و بهاي ژتون آن آن يك ميليون صد هزار لير ترك یا یک لیرو ده قروش ینی لیر ترک ميباشد

ترکیه

ترکیه (به ترکی استانبولی: Türkiye) با نام رسمی جمهوری ترکیه (Türkiye Cumhuriyeti)، کشوری اوراسیایی است که بخش بزرگ کشور یعنی آناتولی یا آسیای کوچک در جنوب باختر آسیا و خاورمیانه واقع است و بخش کوچکی نیز به نام تراکیه در منطقه بالکان (منطقه‌ای در جنوب خاور اروپا) قرار دارد.

ترکیه در خاور با کشورهای ایران، جمهوری آذربایجان (نخجوان)، ارمنستان، و گرجستان؛ در جنوب خاوری با عراق و سوریه؛ و در شمال باختری (بخش اروپایی) با بلغارستان و یونان همسایه است. همچنین ترکیه از شمال با دریای سیاه، از باختر با دو دریای کوچک مرمره و اژه، و از جنوب باختر با دریای مدیترانه مرز آبی دارد. دو تنگه راهبردی بسفر و داردانل نیز در اختیار ترکیه است.

پهناوری ترکیه ۷۸۳،۶۵۴ کیلومتر مربع (۳۷ام) است. ترکیه کشوری کوهستانی و پرباران است. شکل این کشور مانند یک مستطیل است که از سوی خاور و باختر امتداد یافته است. ترکیه با قرار گرفتن در یکی از حساس‌ترین مناطق جهان، دارای موقعیت جغرافیایی راهبردی و بسیار خوبی می‌باشد و گذرگاه جنوب باختر آسیا و اروپا به حساب می‌آید و کشورهای بسیاری، به ویژه ایران از خاک ترکیه برای ترانزیت کالا و انرژی استفاده می‌کنند.

عراق

عراق با نام رسمی جمهوری عراق (به عربی: الجمهوریة العراقیة) (به کردی: کۆماری عێراق) کشوری در خاورمیانه و جنوب باختر آسیا است. پایتخت عراق شهر بغداد است. این کشور از جنوب با عربستان سعودی و کویت، از باختر با اردن و سوریه، از خاور با ایران و از شمال با ترکیه همسایه ‌است. عراق در جنوب مرز آبی کوچکی با خلیج فارس دارد و دو رود مشهور دجله و فرات که منشأ تمدن‌های باستانی میان‌رودان (بین‌النهرین) در طول تاریخ کهن این کشورند از شمال کشور به جنوب آن روان هستند و با پیوستن به رود کارون اروندرود (شط العرب) را تشکیل می‌دهند و به خلیج فارس می‌ریزند.

پهناوری عراق ۴۳۸،۳۱۷ کیلومتر مربع (۵۸ام، حدود یک چهارم ایران) است. بیشتر سرزمین عراق پست و هموار و گرمسیری است. غرب عراق کویر است و شرق آن جلگه‌های حاصلخیز. ولی بخشی از کردستان عراق (شمال خاور) کوهستانی و سردسیر می‌باشد. همچنین عراق یکی از بزرگترین کشورهای دارای منابع نفت می‌باشد.

قاره آسیا

جایگاه قاره آسیا در نقشه جهان آسیا کهنترین و پهناورترین قاره جهان است که مساحت آن ۴۳،۴ میلیون کیلومتر مربع بوده و جمعیت این قاره حداقل ۳،۳ ملیارد نفر است. بزرگ‌ترین و پرشمارترین کشورهای جهان در این قاره اند. آسیا به همراه اروپا خشکی بزرگ اوراسیا را می‌سازند. این قاره از شمال به اقیانوس منجمد شمالی، از جنوب به اقیانوس هند، از شرق به اقیانوس آرام و از غرب به دریای مدیترانه و بخش میانی روسیه مرزبندی شده است.

جغرافیای آسیا
آسیا را از اروپا کوههای اورال و دریاچه‌های خزر، سیاه و ازوف جدا می‌نمایند، مرز بین آسیا و آفریقا همانا کانال سوئز بوده، آمریکای شمالی را از آسیا تنگه برینگ جدا می‌سازد. آسیا در بین دو دریای بزرگ یخ بسته شمال و هند موقعیت دارد. بلندترین قلۀ جهان اورست به ارتفاع ۸٬۸۴۸ متر و گودترین دریاچه‌ای دنیا آمور به عمق ۱٬۶۲۰ متر نیز در قاره آسیا قرار دارند.

سوریه

جمهوری عربی سوریه کشوری در جنوب غرب آسیا و بر سواحل شرقی دریای مدیترانه است. این کشور از شمال با ترکیه، از شرق با عراق، از غرب با لبنان و دریای مدیترانه و از جنوب با اردن و اسرائیل همسایه است.

سوریه بین عرض ۳۲ و ۳۷ درجه شمالی و طول ۳۵ و ۴۲ درجه شرقی قرار دارد که این امر در طول تاریخ، جایگاهی استراتژیک به این کشور بخشیده است زیرا باعث قرار گرفتن آن در نقطه اتصال سه قاره آسیا، اروپا و آفریقا گردیده و سوریه را در میان اروپای صنعتی و خاورمیانه نفت خیز قرار داده است.

ژاپن

هند

دومین كشور پرجمعیت جهان است، و از نظر آب و هوا و ذخایر و منابع طبیعی ، تنوع بسیار زیادی دارد. در شمال

كشور، سلسله جبال هیمالیا با قللی به ارتفاع 6000 متر وجود دارند. ایالت آسام، كه دارای آب و هوای گرم بوده و

میزان بارش سالانه آن به 1070 سانتی متر می رسد، به مركز كشت چای تبدیل شده است. در جنوب هندوستان

جلگه سند و گنگ كه رودهای سند، براهماپوترا، و گنگ از آن عبور می كنند، به وسعت 2500 كیلو متر از شرق به

غرب گسترده شده و از حاصلخیزترین مناطق جهان به شمارمی رود. از خرداد تا شهریور، بارانهای شدید موسمی در

این جلگه می بارد. در جنوب هند فلات «دكن» گسترده شده است. میانگین درجه حرارت در دهلی نو به 38 درجه

سانتی گراد می رسد. منابع طبیعی هند شامل: الوار – زغال سنگ – سنگ آهن – نیكل و نفت است. حوضه های

نفتی شناسایی شده، در منطقه اقیانوس هند، قرار دارند. صنایع هند عبارتند از: توریسم – تولید كالاهای مصرفی و

صنایع سبك. بیش از 70% مردم هند، بر روی مزارع كار می كنند. صادرات عمده هند مشتمل است بر:

سنگهایقیمتی

– لباس – كالاهای چرمی – مواد شیمیایی و كتان .
حكومت : جمهوری فدرال
مساحت : 830/166/3كیلومترمربع
جمعیت : 1,045,845,226 (July 2002 est.) نفر
رشد سالانه جمعیت : 1/ 2 درصد

پایتخت : دهلی نو
زبان : هندی – زبانهای محلی
دین : هندو - اسلام

ایران

ایران کشوری در جنوب غربی آسیا و در منطقهٔ خاورمیانه است. نام رسمی آن جمهوری اسلامی ایران و پایتخت آن تهران است. پهناوری این کشور ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومتر مربع (۱۸ام درجهان) است و بر پایهٔ آمار سال ۱۳۸۵ هجری خورشیدی، ۷۰ میلیون و ۴۷۲ هزار تن جمعیت داشته‌است و هرساله حدود یک میلیون تن به جمعیت این کشور افزوده می‌شود.[۱]

در شمال با جمهوری آذربایجان، ارمنستان، و ترکمنستان؛ در شرق با افغانستان و پاکستان؛ و در غرب با ترکیه و عراق مرز زمینی دارد و همچنین دارای مرز دریایی در شمال با دریای خزر و در جنوب با خلیج فارس و دریای عمان است، که دو منطقهٔ نخست از مناطق مهم استخراج نفت و گاز در جهان هستند.

نظام سیاسی ایران برپایهٔ قانون اساسی مصوب ۱۳۵۸ (بازنگری ۱۳۶۸) پایه‌ریزی شده‌است. بالاترین جایگاه رسمی ایران پس از انقلاب، ولایت فقیه است که اکنون در اختیار سید علی خامنه‌ای است. اسلام دین رسمی، تشیع مذهب رسمی و فارسی زبان رسمی ایران است. ایران به عنوان یک سرزمین و یک ملت دارای تاریخی کهن است و یکی از تاریخی‌ترین کشورهای جهان به شمار می‌رود.

ایران به واسطه قرار گرفتن در منطقهٔ میانی اوراسیا دارای موقعیتی راهبردی است. این کشور از اعضای سازمان ملل متحد، جنبش عدم تعهد، سازمان کنفرانس اسلامی، اوپک و سازمان اکو است. ایران یک قدرت منطقه‌ای در جنوب غربی آسیا است و جایگاهٔ مهمی را در اقتصاد جهانی به دلیل در اختیار داشتن صنعت نفت، صنعت پتروشیمی و گاز طبیعی برای خود بدست آورده‌است


جغرافیا
نوشتار اصلی: جغرافیای ایران
پراکندگی ناهمواری‌ها در ایران

ایران در شرق با افغانستان و پاکستان؛ در شمال شرقی با ترکمنستان، در بخش میانی شمال با دریای خزر، در شمال غربی با جمهوری آذربایجان و ارمنستان؛ در غرب با ترکیه و عراق؛ و سرانجام در جنوب با آب‌های خلیج فارس و دریای عمان همسایه‌است.

از دید طبیعی ایران از شمال به رود اترک، دریای خزر و رود ارس، از خاور به کوه‌های هندوکش و کوه‌های باختری دره سند، از باختر به دامنه‌های باختری کوه‌های زاگرس و حوضه آبریز اروندرود و از جنوب به خلیج فارس و دریای عمان محدود است. بیش از نیمی از ایران کویری و نیمه کویری است. حدود یک سوم ایران نیز کوهستانی است و بخش کوچکی از ایران (شامل جلگهٔ جنوب دریای خزر و جلگهٔ خوزستان) نیز از جلگه‌های حاصلخیز تشکیل شده‌است. بلندترین کوه ایران نیز دماوند (۵۶۷۱ متر) می‌باشد. از دید جغرافیایی، غربی‌ترین شهر ایران کلیساکندی؛ شرقی‌ترین شهر جالق؛ شمالی‌ترین شهر پارس آباد؛ و جنوبی‌ترین شهر چابهار است.

ایران از لحاظ آب و هوایی یکی از منحصر به فردترین کشورهاست. اختلاف دمای هوا در زمستان میان گرمترین و سردترین نقطه گاهی به بیش از ۵۰ درجهٔ سانتی گراد می‌رسد. به طور کلی ایران در منطقه‌ای قرار گرفته‌است که از دید بارندگی در سطح نیمه خشک و خشک قرار می‌گیرد.

آب و هوای ایران متأثر از چندین سامانه می‌باشد:

۱- سامانه پرفشار سیبریایی که با ریزش به عرض‌های جنوبی در نوار شمالی بارش باران و برف و کاهش دما و در سایر نقاط فقط کاهش دما را به همراه دارد.

۲-سامانه باران‌زای مدیترانه‌ای که از سمت غرب وارد ایران می‌شود و موجب ریزش باران یا برف در بسیاری از نقاط غربی و میانی و شرق ایران می‌شود.

۳-سیستم کم فشار جنوبی که در نوار جنوب و جنوب غرب موجب رگبار باران می‌شود.

میزان بارندگی در ایران بسیار متغیر است. در شمال به بیش از ۲۱۱۳ میلیمتر (رشت، ۱۳۸۳) نیز می‌رسد.در نواحی کویری بارش عمدتاً بسیار کم و در حدود ۱۵ میلیمتر است. بارش نواحی شمال غرب و غرب، دامنه‌های جنوبی البرز و شمال شرق تا حدودی قابل توجه (حدود ۵۰۰ میلیمتر) می‌باشد. در سایر نقاط میزان بارش از ۲۰۰ میلیمتر بیشتر نمی‌شود.

اختلاف دمای هوا در ایران در نقاط مختلف زیاد است. در حالی که در فصل زمستان دمای شهرکرد در شب به ۳۰- درجه هم می‌رسد، مردم اهواز هوای تابستانی (۲۵ درجه) را تجربه می‌کنند. هوای سواحل شمالی در تابستان گرم و مرطوب و در زمستان معتدل می‌باشد. نواحی شمال غرب و غرب تابستانهای معتدل و زمستان‌های سرد و نواحی جنوبی تابستان‌هایی شدیداً گرم و زمستان‌هایی معتدل دارند.

جزیره کیش هرمزگان

شهر کیش، مرکز بخش کیش از شهرستان بندر لنگه در استان هرمزگان در جنوب ایران است. این شهر در جزیرهٔ کیش قرار دارد.

جمعیت این شهر در سال ۱۳۸۵، برابر با ۲۰٬۶۶۷ نفر بوده است.

پیشینه
از آنچه در کتب تاریخی نقل شده است بر می‌آید که از زمان هخامنشیان و سپس اشکانیان و ساسانیان، جزیره کیش تحت تسلط ایران بوده و با گسترش اسلام، این جزیره بدست خلفای اموی افتاده است. این وضع تا سال ۲۴۹ هجری قمری ادامه یافت. در این سال یکی از ایرانیان اهل ری بر خلیفه خروج نمود و تمامی جزایر خلیج فارس و بحرین منجمله کیش را مسخر خود ساخت
حاکمیت معنوی ایرانیان بر کیش از ره‌نامه‌های نگاشته توسط ایشان به زبان پهلوی کاملا مشهود است. از دوران حکومت آل‌بویه کیش مجددا به حکومت ایرانی بازگشت و بعدها در زمان سلجوقیان و اتابکان فارس و سپس ملوک هرمز و آل‌مظفر و تیموریان، این وضع ادامه یافت.
در دوره سلجوقیان، کیش به بزرگترین مرکز تجاری خلیج فارس تبدیل شد. در همین دوران، قیاصره در کیش به قدرت رسیدند. ایشان که در ابتدا بسیار فقیر بودند، با دزدی دریایی پایه‌های اقتصادی حکومت خود را مستحکم نمودند.
حاکمان قیاصره که بر این جزیره حکمران بودند از نسل شخصی هستند به نام «قیس» این شخص از شهر (سیراف) که در منطقهٔ «بنی خالد النصوری» قرار دارد آمده بودند. آخرین حاکم جزیرهٔ کیش یا (قیس) که از نژاد قیاصره بوده‌اند: ملک سلطان بن ملک قوام‌الدین بن ملک تاج‌الدین بن ملک‌شاه بن قیس بن ملک جمشید. ایشان به دست سیف‌الدین ابونصر علی بن کیقباد حاکم جزیرهٔ «هرمود» به امر اتابک ابوبکر در تاریخ ۱۲ جمادی‌الثانی از سال ۶۲۶ هجری قمری (سه‌شنبه ۲۵ اردیبهشت ۶۰۸) به قتل رسید، و با کشته شدن ملک‌سلطان آخرین حاکم کیش، حکم سلالهٔ قیاصره بر کیش برای همیشه پایان یافت.
در دوران طلایی کیش، مورخان زیادی راجع به آن اظهار نظر نموده‌اند. ابن خرداد، ابن بطوطه و یاقوت حموی یا به کیش سفر نموده و یا در باب بزرگی آن سخنوری کرده‌اند. سعدی، در آثار خود دوجا از جزیره کیش و سفر به آن در این دوران یاد می‌کند.

زکریا بن محمد بن محمود قزوینی در آثار البلاد و اخبار العباد می‌نویسد:«قیس جزیره‌ایست در دریای فارس و دورش چهار فرسخ است و آبادانی دارد. شهری در کمال حسن و لطافت در آنجا بنا شده است و کشتیهای هندیان به آن جزیره درآیند و تجارتگاه اهل هند و عجم و عرب است. آب چاه آشامند و حوض‌ها و آب‌انبار‌ها ساخته‌اند.»
تا سالهای آغازین حکومت محمدرضا پهلوی، کیش مرکز صید ماهی و مرکز تجارت مروارید خلیج فارس بوده است. با ورود مروارید ژاپن به بازار، به تدریج از اهمیت مروارید کیش کاسته شده و کیش نیز اهمیت خود را از دست داد
جزیره کیش در سال ۱۳۶۱ به عنوان نخستین منطقه آزاد اقتصادی کشور برگزیده شد. امروزه اقتصاد کیش برپایه گردشگری و تجارت استوار است.

میناب هرمزگان

میناب یکی از شهرهای استان هرمزگان در جنوب ایران است. این شهر در بخش مرکزی شهرستان میناب قرار دارد.

اهمیت شهر
شهر میناب مرکز شهرستان میناب است و شهرهای هشت بندی و سندرک که دیگر شهرهای شهرستان میناب هستند، زیر نظر میناب قرار دارند و در امور اداری و اقتصادی به میناب وابسته اند.

همچنین میناب ، بزرگترین شهر غیر بندری استان هرمزگان می باشد.

رودان هرمزگان

شهرستان رودان (دِهبارز) از شهرستان‌های استان هرمزگان در جنوب ایران است. و مرکز آن شهر دهبارز است.

جمعيت
جمعیت شهرستان رودان طبق سرشماري عمومي نفوس و مسكن در سال ۱۳۸۵ ، برابر با 107280 نفر بوده‌است

گردشگاه‌های دهبارز رودان
دِهبارز واقع در بخش مرکزی از توابع شهرستان رودان در استان هرمزگان و یکی از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.

پل رودخانه آبنما پلی ساخته دست بشر امروزی و رودخانه زلالی که از زیر آن جاری می‌باشد، این مکان در ۱۲ کیلومتری شمال شهرستان رودان ( دِهبارز ) واقع است.
نازدشت در فاصله ۶۵ کیلومتری شمال شهرستان رودان ودر همسایگی استان کرمان باغهای زیبای ناز دشت چلو خاصی را به منطقه داده‌است. خاندان پهلوی در این مکان اقدام به ساختن کاخ عظیمی نموده‌اند، باغ ناز دشت جهت شادابی نیاز به توجه بیشتر مسئولین دارد، کلکسیونی از انواع مرکبات و ارقام مرغوب پرتقال , نارنگی و گریپ فروت از جمله محصولات باغ زیبای نازدشت می‌باشد.
کهنوج بالا کمی پایین تر از پل زیبای آبنما منطقه‌ای به نام فوق با داشتن قنات‌های جاری از آب زلال و باغهای انبه و لیموترش ، گردشگاه زیبایی از بوجود آورده است. به یقین تفرج در رودان بدون ماندن در کهنوج بالا خالی از لطف وصفا می‌باشد.
فربوری به طور حتم یکی از بهترین گردشگاههای رودان محسوب می‌شود ایجاد باغات بسیاری دل انگیز با آب چشمه ودر دل کوه زیبای خیال انگیزی به این منطقه که در فاصله ۲۱کیلومتری شرق دِهبارز واقع شده‌است. وجود آبشارهای زیبا از جمله دیدنیهای فربوری می‌باشد.
آبشار کرون این آبشار درمنطقه کوهستانی بادافشان در ۲۷کیلومتری در مسیر جاده رودخانه ورودان واقع می‌باشد و یکی از پر آب ترین منطقه رودان بشمار می‌آید.
این منطقه یکی از مهمترین اماکن گردشگری شهرستان رودان (دِهبارز) به شمار می‌آید.

استان هرمزگان

استان هُرمُزگان نام یکی از استان‌های کشور ایران است. این استان در جنوب ایران و در شمال تنگه هرمز قرار دارد. کرانه‌های این استان در شرق بر دریای عمان و در غرب بر خلیج فارس قرار دارند.

بعضی از جزیره‌های مهم هرمزگان عبارت‌اند از قشم، کیش، ابوموسی و لاوان.

استان هرمزگان دارای ۱۱ شهرستان، ۲۳ شهر، ۳۳ بخش و ۷۱ دهستان و ۲۱۷۰ آبادی دارای سکنه‌است و بنا به سرشماری بعمل آمده در سال 1385 جمعیت استان هرمزگان ۱۰۶۲۱۵۵ نفر می‌باشد.

استان هرمزگان در حدفاصل بین مختصات جغرافیایی ۲۵ درجه و ۲۴ دقیقه تا ۲۸ درجه و ۵۷ دقیقه عرض شمالی و ۵۳ درجه و ۴۱ دقیقه تا ۵۹ درجه و ۱۵دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ واقع شده‌است.این استان حدود ۶۸هزار کیلومتر مربع مساحت دارد که از این نظر هشتمین استان کشور می‌باشد. هرمزگان از جهت شمال و شمال شرقی با استان کرمان، غرب و شمال غربی با استان‌های فارس و بوشهر از شرق با سیستان و بلوچستان همسایه بوده و جنوب آن را آبهای گرم خلیج فارس و دریای عمان در نواری به طول تقریبی ۹۰۰ کیلومتر دربرگرفته‌است. بنا به سرشماری بعمل آمده در سال ۱۳۷۵ جمعیت استان هرمزگان ۱۰۶۲۱۵۵ نفر می‌باشد که از این تعداد ۴۱۹۹۳۸ نفر در بندرعباس ساکن می‌باشند. بندرعباس به‌عنوان مرکز استان امروزه یکی از شهرهای بزرگ ایران می‌باشد که مرکز مهم فعالیتهای اقتصادی و تجاری می‌باشد. این شهر که در قسمت انتهایی خلیج فارس و در فصل مشترک شاهراه خلیج فارس و دریای عمان واقع گردیده‌است که نقش مهمی در زمینه صادرات و واردات کشور ایفا می‌کند.تأسیسات مهم دریایی و زیربنایی کشور همچون بندر شهید رجایی، پالایشگاه نفت بندرعباس، کارخانه آلومینیوم المهدی، کشتی سازی خلیج فارس، فولاد و سیمان هرمزگان از این جمله می‌باشند.

بندر عباس هرمزگان

تاریخچه شهر بندر عباس

تا قبل از قرن چهارم هجری در حوالی بندرعباس فعلی، بندر و روستای كوچكی به نام «سورو» وجود داشت كه جغرافیا نویسان قرن چهارم هجری قمری از آن نام برده‌اند. برخی معتقدند «شهرو» كه اصطخری به عنوان «دهی كوچك بر كنار دریا» از آن نام برده، همان بندر «سورو» است. این بندر در سال نهصد و بیست و چهار هجری قمری «بندر جرون» خوانده می‌شد و دهكده‌ای كوچك بود و در روبه‌روی سواحل شمالی جزیره پراهمیت «هورموز» آن روزگار،‌ قرار داشت. در سال هزار و پانصد و چهارده، پرتغالی‌ها این دهكده كوچك را برای پیاده ‌شدن و بارگیری اجناس از خشكی انتخاب كردند. به دلیل خرچنگ زیادی كه در ساحل این بندر وجود داشت، نام آن را «بندر كامارااو» یا «كامبارائو»، یعنی بندر خرچنگ گذاشتند.

بستک هرمزگان

بستک از شهرهای استان هرمزگان، با قدمتی تاریخی، در قدیم محلی برای استراحت کاروان‌ها بوده‌است. شهر بستک در منطقه‌ای کوهستانی قرار دارد که از شمال و غرب به استان فارس و از شرق و جنوب به استان هرمزگان متصل است. این شهر مرکز شهرستان بستک است.

مسجد جامع قدیمی بستک این مسجد ، اولین مسجد جامعی است که در بستک بنا شده‌است، ویکی از اماکن تاریخی و از نقاط دیدنی استان هرمزگان در جنوب ایران است.

مسجد قدیمى بستک
مسجد جامع قدیم بستک هرمزگانگویند اولین بنیان این مسجد توسط فرمانروای باقدرت جهانگیریه و بستک شیخ محمد بستکی بوده‌است، ولی بعد از شیخ محمد خان نیز چند بار دیگر از جانب فرمانروایانی که بعد از شیخ محمد بستکی به حکومتی رسیده‌اند بازسازی وتعمیر شده‌است.این مسجد در محلهٔ بازار ودر وسط شهر بستک واقع شده‌است. از نظر زیبایی یکی از کاملترین مساجد شهرستان بستک به شمار می‌رفته‌است در آن دوران. محراب و منبر زیبای آن ، و مناره جذاب آن ، و درون مسجد دارای تزیینات گچبری ارزنده‌ای است و قدمت آن به دوره زندیه می‌رسد . در حال حاضر این مسجد تاریخی متروک وبه شکل مخروبه دیده می‌شود. این بنای تاریخی سازه‌ای سنگی با مصالح گچ و اندودهای ساروجی است که بنیان اصلی مسجد را تشکیل داده‌اند. تاریخ بنای این أثر معماری به اوائل دوران زندیه بر می‌گردد. شیخ محمد بستکی پس از سپری نمودن ۲۰ سال در قلعه دیده بان به فرمان مطاع «الوکیل الرعیة» کریم خان زند از قلعه دیده بان به شهر بستک بر می‌گردد. پس از باز گشت به تعمیر وعمران قلاع بستک ودهات آن که در جریان لشکر کشی‌های زکی خان و نصیرخان لاری در موقع محاصره قلعه دیده بان خراب شده بود می‌پردازد مساجد وآب انبارها (برکه‌ها) وچاه‌های آبیاری کشاورزی را احداث می‌نماید. مسجدی باطراز معماری بسیار جالب وشیبه به «عمارت مغولی» ویا «عمارت سلجوقی ، ترکی» بنا می‌نهد و آن را «مسجد جامع بستک» می‌نامند. این مسجد یکی از مراکز علوم دینی و شرعی ودار العلم فقه و حدیث آن دوران بوده‌است. دانش‌آموزان علوم دینی و شرعی از راه‌های دور و نزدیک به سویش می‌شتافته‌اند. آثار وباقی مانده این مسجد که در وسط شهر بستک واقع شده بسیار شگفت انگیز است. در حال حاضر شهرداری بستک در صدد آن است که این اثر تاریخی بازسازی و تعمیر نماید، و پس از تعمیر وباز سازی موزه ملی ویکی از جاذبه‌های گردشگری شهرستان بستک هرمزگان قرار دهد.