بویین زهرا قزوین
شهرستان بوئینزهرا یکی از شهرستانهای استان قزوین ایران است. مرکز این شهرستان، شهر بوئینزهرا است و دارای شش بخش مرکزی، آبگرم، آوج، دشتابی، رامند و شال و نیزچهارده دهستان و ۳۲۰ آبادی دارای سکنهاست. جمعیت این شهرستان بر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۱۵۵٬۸۸۹ نفر بوده است
استان قزوین تقریباً زلزلهخیزترین استان کشوراست و شهرستان بوئین زهرا نیز لرزهخیزترین شهرستان آن[نیازمند منبع]. در سال ۱۳۴۱، زلزلهای در آن رخ داد و ۲۰٬۰۰۰ نفر جان باختند
این شهرستان با وسعتی حدود ۵۹۸۸ کیلومتر مربع از شمال به شهر قزوین واز جنوب به استان مرکزی و همدان و از شرق به استان تهران و از غرب با شهرستان تاکستان هم مرز است. شهرستان بوئین زهرادر درجه اول از نظر پسته و سپس گردو و انگور کشت خوبی دارد. در این شهرستان پیاز و پنبه نیز کشت میشود. البته با توجه به آب و هوای بسیار مساعد بوئین زهرا برای کشت پسته ظرف چند سال گذشته سرمایه گذاریهای بسیار عمدهای توسط بخش خصوصی برای توسعه اراضی زیر کشت پسته در این شهرستان صورت گرفتهاست. شهر بوئین زهرا در محل تلاقی راههای قزوین به ساوه و کرج به همدان قرار دارد.
در شهرستان بوئین زهرا ایل شاهسوند نیز زندگی میکنند.
تقسیمات کشوری
شهرها:، آوج، دانسفهان، شال، سگزآباد،
آبگرم و ارداق
بخش مرکزی شهرستان بوئینزهرا
دهستان زهرای بالا
دهستان زهرای پائین
دهستان سگزآباد
شهرها: بوئینزهرا و سگزآباد
بخش آوج
دهستان حصار ولیعصر
دهستان خرقان غربی
دهستان شهیدآباد
شهرها: آوج
بخش رامند
دهستان ابراهیم آباد
دهستان رامند جنوبی
دهستان یزن
شهرها: دانسفهان
بخش شال
دهستان زین آباد
دهستان قلعه هاشم
شهرها: شال
بخش آبگرم
دهستان آبگرم
دهستان خرقان شرقی
شهرها: آبگرم
بخش دشتابی
دهستان دشتابی شرقی
دهستان دشتابی غربی
شهرها: ارداق
مرکز دهستان ها
زهرای پایین:رحیم آباد- زهرای بالا:اسمت آباد- سگز آباد:شهرسگز آباد- رامند جنوبی:دانسفهان- رامند شمالی:زین آباد- دشتابی شرقی:رحیم آباد-
مراکز دیدنی
برجهای دوگانه خرقان، کاروانسرای محمد آباد، کاروانسرای آوج، کاروانسرای هجیب، منطقه تاریخی سگزآباد، تپه زاغه و تپه قبرستان از دیدنیهای این شهرستان هستند.
راههای شهرستان
جاده آسفالته بوئین زهرا کرج جاده آسفالته بوئین زهرا-ساوه جاده آسفالته بوئین زهرا-قزوین جاده آسفالته ای که به رزن وتاکستان وابهر میرود
محمدیه قزوین
شهر محمديه ( زيباشهر ) از توابع شهرستان البرز استان قزوين ، در 15 كيلومتري شرق شهرستان قزوين حدفاصل جاده ترانزيت تهران - قزوين و بزرگراه تهران - زنجان با دسترسي مطلوب به شرايانهاي تجاري و نيز خطوط ريلي در سالهاي اول انقلاب بنيان ساخت آن نهاده شد. هسته اوليه اين شهر با دو خيابان شرقي و غربي به نامهاي حافظ و سعدي بوده و پس از آن با مديريت سازمان مسكن و شهرسازي استان قزوين اساس توسعه آن تحت عنوان شهرك باورس طرح ريزي و آغاز گرديد. از آنجا كه اين شهر با عملكرد خوابگاهي و استقرار شهركهاي صنعتي البرز و كاسپين و نيز كارخانجات توليدي حومه در مجاورت آن جاذب جمعيت كارگر و كارمندي صنايع گرديده ، لذا هسته ابتدايي آن نيز با تعاوني هاي مسكن كارگري آغاز و در نهايت در سال 1374 شهرداري اعلام موجوديت نمود و با حسن اجراي مقررات و قوانين توسعه كالبدي : امواج توسعه آن به كنترل مديريت شهري در آمد و مناطق 1 و 2 و 3 و 4 و 5 و 6 طي مدت 12 سال يكي پس از ديگري با نظارت فني و اجراي ضوابط شهري متولد و پا به عرصه وجود گذاشتند و پذيرش جمعيت سرريز مركز استان قزوين و نيز كاركنان شركتهاي جديدالتأسيس ، مسووليت مديريت شهري را افزونتر و نهايتاً درجه شهرداري محمديه را به 7رساند.شهر محمديه به علت ويژگيهاي منحصر به فرد كالبدي و تلاش مستمر شهرداري و شوراي شهر و نيز همدلي دفتر فني استانداري و سازمان مسكن و شهرسازي استان و ديگر مسوولين ذيربط در توسعه معقول ساختاري آن ، اين شهر را به نقطه پايلوت بسياري از طرحهاي مطالعاتي و اجرايي مبدل نموده ، بطوريكه در بسياري از جهات از جمله خدمات ويژه شهري و اجراي ضوابط به يكي از شهرهاي برتر كشور و بهترين شهر استان قزوين تبديل نموده و چون نگيني درخشان در عرصه شهرسازي استان و منطقه خودنمايي مي كند. دسترسي مطلوب شهروندان به خدمات مختلف ، افزايش سرانه هاي خدماتي از جمله فضاي سبز ، عمران ، خدمات شهري ، ورزشي و فرهنگي و ديگر جاذبه هاي شهري موقعيت ويژه اي به شهر محمديه بخشيده و توسعه روزافزون آن در ارتفاع و افق مديران و مسوولان را بر آن داشت تا بامكان يابي فاز 2توسعه اين شهر (شمال اتوبان) پذيراي اسكان خيل مهاجران شهري در افق طرح های خود باشد
شال قزوین
شال شهری است در بخش شال شهرستان بوئینزهرا استان قزوین ایران. شال با جمعیت ۳۴٬۱۴۸ نفر شهری کهن بوده و مردم شال به زبان تاتی صحبت میکنند محصول اصلی این شهر از قدیم انگور بوده. که اغلب آن را در آفتاب خشک میکنند و کشمشش را به بازار عرضه میکنند. خاک مناسب و آب و هوای خاص این منطق بأعث میشود که یکی از خشمزترین انگورهای جهان در این منطق به عمل بیاید در مورد شال قزوین عده ای آن را به درخت شال که در آن زیاد دیده می شود اشاره کرده و عده ای به دلیل اینکه خود محلی ها به شهر چال می گویند نام آن را به علت وجود شال در جایی با ارتفاع کم (چاله) می دانند
سگزآباد قزوین
سگزآباد یکی از شهرهای استان قزوین ایران است. این شهر در بخش مرکزی شهرستان بوئینزهرا قرار دارد. جمعیت این شهر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۴٫۹۵۸ نفر بودهاست مارکوپولو در سفرنامه خود از شهر سگزآباد نام برده و آن را سر راه جاده ابریشم خواندهاست
دانسفهان قزوین
دانِسفِهان از شهرستانهای استان قزوین و (در آخرین تقسیمات کشوری) از توابع بوئین زهرا است. دانسفهان در دامنه رشته کوه رامند (از چین خورده گیهای ارومیه-دختر) واقع گردیدهاست و جمعیتی بالغ بر ۳۰۰۰۰ نفر در آن زندگی میکنند. این شهرستان در زلزلهٔ سال ۱۳۴۱ بوئین زهرا خسارات شدیدی از نظر جانی و مالی متحمل شد، به طوری که قسمتهایی از آن به کل ویران و در دوران ساخت و ساز به قسمتهای دیگری از منطقه انتقال داده شده که در زبان محلی به باقیمانده آثار زمینلرزه «کهنه ده» (ده قدیم) و به قسمتهای تازه ساخت «نو ده» (ده جدید) میگویند. مردم این منطقه و مناطق اطراف آن به زبان تاتی صحبت میکنند. زبان تاتی یکی از کهن ترین زبانهای ایرانی است، که متاسفانه مطالعه علمی هر چند کوچکی در مورد آن در کشورمان صورت نگرفته و این زبان کهن در معرض از بین رفتن قرار دارد. این زبان، زبان رایج منطقه آذربایجان فعلی در دوران پیش از اسلام بودهاست. گرداگرد دانسفهان را روستاهای ترکزبان احاطه کردهاند.
اقبالیه قزوین
اِقْبالیّه شهری است در بخش مرکزی شهرستان قزوین استان قزوین ایران اقبالیه شهری کوچک است که در ۳۶ و ۱۴ عرض شمالی و ۴۹ و ۵۵ طول شرقی واقع شدهاست و حدود ۴۷/۳ کیلومتر مربع وسعت دارد. اقبالیه دارای موقعیتی دشتی است و در دهستان اقبال غربی از بخش مرکزی شهرستان قزوین و ۱۰ کیلومتری جنوب غربی شهر قزوین، بر سر راه اصلی این شهر به همدان و زنجان قرار دارد. اهالی اقبالیه شیعی مذهب و زبان رایج آنان فارسی و ترکی است پیشینه و اقتصاد فعالیت اقتصادی ساکنان این شهر تا یک دهه پیش عمدتاً و به ترتیب اهمیت عبارت بود از کشاورزی، باغداری و دامداری. زمینهای کشاورزی این محل برابر ۲۰۷، ۱هکتار بود که حدود ۶۱٪ آن (۷۳۶ هکتار) آبی و مابقی به صورت دیم بود. محصولات عمده کشاورزی عبارت بود از گندم (۳۸۴ هکتار)، جو (۱۹۲ هکتار)، چغندرقند (۲۴ هکتار)، نباتات علوفهای (۴۸ هکتار)، حبوبات (۲۹ هکتار) و سیبزمینی (۲۴ هکتار). سیب و انگور از دیگر محصولات این آبادی بود. این آبادی در ۱۳۶۷ش دارای ۴۵۴ خانوار بهرهبردار کشاورزی بود که از یک رشته قنات و ۷ چاه عمیق به عمق متوسط ۱۰۰ متر استفاده میکردند. امروزه بخش قابل توجهی از اهالی اقبالیه در فعالیتهای صنعتی و خدماتی شرکت دارند. در این شهر تپهای تاریخی وجود دارد که سفالهای یافت شده در آن را به حدود سده ۸ تا ۱۰ق نسبت دادهاند. اقبالیه دارای کاروانسرای متروکی است، به شکل ۴ گوش که در هر گوشة آن طاقنمایی وجود دارد و نهایتاً طرح بنا به صورت ۸ ضلعی جلوه میکند. این شهر ضمناً دارای قلعه خرابهای است که در کنار کاروانسرای محل واقع است. اقبالیه دارای ۴ پارک عمومی جمعاً به مساحت ۱۲ هزار م ۲ است.
این شهر قبلا به سلطانآباد بعدها به اسلامآباد معروف شد واکنون این شهر را با نام اقبالیه میشناسند. این شهر که جمعیتی حدود ۶۰هزار نفر را دارا میباشد یکی از شهرهای قدیمی استان قزوین میباشد. مردم این شهر اکثرا به شغل کشاورزی و خدماتی مشغول میباشند و بیشتر جمعیت این شهر راافراد غیر بومی تشکیل میدهد.
این شهر که یکی از شهرهای ۱۲ گانه استان قزوین بهشمار میرود پیش از این سلطانآباد خوانده میشد که از ۱۳۷۰ش با نام اقبالیه به صورت شهر درآمد. جمعیت سلطانآباد در اواخر دهه ۱۳۲۰ش، ۱۲۷۰ نفر بود، اما جمعیت اقبالیه مطابق آخرین سرشماری (۱۳۷۵ش)، به ۳۱۴۶۹ نفر (۱۵۴، ۶خانوار) رسیدهاست (سرشماری، ۱۳۷۵ش، هفتاد و شش) که ۴/۶٪ از کل جمعیت شهری شهرستان قزوین را تشکیل میدهد. تراکم نسبی جمعیت در این شهر حدود ۹ هزار نفر در کم ۲ و نسبت جنسی ۱۰۲ مرد در برابر ۱۰۰ زن است.
ارداق قزوین
ارداق منطقهای قدیمی تقریباً همزمان با قزوین است که جدیداً به درجه شهر ارتقاء یافته. ارداق دارای باغهای انگور و زمینهای کشاورزی مناسبی میباشد که در آنها محصولات زیادی از قبیل یونجه گندم جو ذرت و غیره بعمل میآید. اهالی اقبالیه شیعی مذهب و زبان رایج آنان فارسی و ترکی است پیشینه و اقتصاد فعالیت اقتصادی ساکنان این شهر تا یک دهه پیش عمدتاً و به ترتیب اهمیت عبارت بود از کشاورزی، باغداری و دامداری. زمینهای کشاورزی این محل برابر ۲۰۷، ۱هکتار بود که حدود ۶۱٪ آن (۷۳۶ هکتار) آبی و مابقی به صورت دیم بود. محصولات عمده کشاورزی عبارت بود از گندم (۳۸۴ هکتار)، جو (۱۹۲ هکتار)، چغندرقند (۲۴ هکتار)، نباتات علوفهای (۴۸ هکتار)، حبوبات (۲۹ هکتار) و سیبزمینی (۲۴ هکتار). سیب و انگور از دیگر محصولات این آبادی بود. این آبادی در ۱۳۶۷ش دارای ۴۵۴ خانوار بهرهبردار کشاورزی بود که از یک رشته قنات و ۷ چاه عمیق به عمق متوسط ۱۰۰ متر استفاده میکردند. امروزه بخش قابل توجهی از اهالی اقبالیه در فعالیتهای صنعتی و خدماتی شرکت دارند. در این شهر تپهای تاریخی وجود دارد که سفالهای یافت شده در آن را به حدود سده ۸ تا ۱۰ق نسبت دادهاند. اقبالیه دارای کاروانسرای متروکی است، به شکل ۴ گوش که در هر گوشة آن طاقنمایی وجود دارد و نهایتاً طرح بنا به صورت ۸ ضلعی جلوه میکند. این شهر ضمناً دارای قلعه خرابهای است که در کنار کاروانسرای محل واقع است. اقبالیه دارای ۴ پارک عمومی جمعاً به مساحت ۱۲ هزار م ۲ است.
اَرداق شهری است در بخش دشتابی شهرستان بوئینزهرا استان قزوین ایران.
این شهر که یکی از شهرهای ۱۲ گانه استان قزوین بهشمار میرود پیش از این سلطانآباد خوانده میشد که از ۱۳۷۰ش با نام اقبالیه به صورت شهر درآمد. جمعیت سلطانآباد در اواخر دهه ۱۳۲۰ش، ۱۲۷۰ نفر بود، اما جمعیت اقبالیه مطابق آخرین سرشماری (۱۳۷۵ش)، به ۳۱۴۶۹ نفر (۱۵۴، ۶خانوار) رسیدهاست (سرشماری، ۱۳۷۵ش، هفتاد و شش) که ۴/۶٪ از کل جمعیت شهری شهرستان قزوین را تشکیل میدهد. تراکم نسبی جمعیت در این شهر حدود ۹ هزار نفر در کم ۲ و نسبت جنسی ۱۰۲ مرد در برابر ۱۰۰ زن است.
آبگرم قزوین
آبگرم شهری است در بخش آبگرم شهرستان بوئینزهرا استان قزوین ایران این شهر به علت نزدیکی به گردنه آوج به مانند گلوگاه برای تردد بسیاری از مسیرها میباشد. این شهر دارای آبگرم طبیعی است و محلی به نام چشمه علی از نقاط دیدنی آن است. از روستاهای مهم پیرامون آبگرم میتوان بزک، کلنجین، دانک، رزک و شینگیل را نام برد. آبگرم شهری در استان قزوین است که دارای چشمه های آب معدنی داغ است که نظیر آن در هیچ جای ایران نیست ولی متاسفانه به علت بی توجهی بعضی مسولان استفاده درستی از آن نمی شود از روستاهای بزرگ این شهر :کلنجین -ارتش آباد -شنگل- سه چشمه آب معدنی +2هکتار زمین در اختیار شهرداری آبگرم قرار دارد که حاضر بر سرمایه گذاری با بخش خصوصی میباشد
مسجد جامع قزوین
رده و نوع اثر : بنا و بناهای مجموعهای، مسجد جمعه، مسجد جامع، مسجد
نشانی اثر: ایران، استان قزوین ، شهرستان قزوین.
دورهٔ اثر : قرون اولیهٔ اسلامی و دیلمیان وسلجوقیان و صفویان وقاجاریان
اشخاص مرتبط با اثر: هارونالرشید بانی اولیه مسجد بوده و بعدا افراد متعددی در ساخت مسجد نقش داشته اند.
شمارهٔ ثبت در فهرست آثار ملی: 121
توضیحات: گنبدخانه در سالهای ۵۰۰ تا ۵۰۹ ق به بنا افزوده شد و ایوانهای غربی و جنوبی و شمالی در دورهٔ صفویان و مناره ها در ۱۲۳۸قمری احداث گردیدهاند. )دانشنامه تاریخ معماری )
ادامه نوشته
آبیک قزوین
شهرستان آبیك در حوزه مركزی ایران بین 36 درجه و 18 درجه عرض شمالی ، 50 درجه و 41 درجه طول شرقی خط استوا قرار دارد.این شهرستان از سمت شمال به طالقان و از سمت غرب به شهرستان ساوجبلاغ و از سمت جنوب به بوئین زهرا و نظر آباد از سمت شرق به شهر قزوین محدود می باشد بر اساس آخرین وضعیت تقسیمات كشوری در سال 80 از بخش به شهرستان تبدیل و دارای 2 بخش مركزی و بشاریات و 2شهر آبیك و خاكعلی و 5 دهستان بشاریات شرقی - بشاریات غربی- زیاران- كوهپایه غربی و كوهپایه شرقی و 162 آبادی است و طبق آمار جمعیت شهرستان 96230 نفر جهت 1534 متر مربع مساحت می باشد .
تاریخ پیدایش آبیك
حفاریهای انجام گرفته توسط باستان شناسان در تپه های زاغه در غرب شهرستان نشان دهنده قدمتی در حدود 7500 سال است . درباره وجه تسمیه آبیك در قدیم به علت آب خوبی كه در این منطقه وجود داشته و آب آن زبانزد مردم بوده به آب یك (آبیك) مشهور شده است .
قابلیتهای فرهنگی و اقتصادی
شهرستان آبیك به دلیل برخورداری از شرایط اقلیمی مناسب وجود اراضی حاصلخیز قابل كشت و نیز برخورداری از منابع آبی از جمله قطبهای كشاورزی استان میباشد و در فعالیتهای صنعتی و معدنی نیز این این شهرستان از توانایی های خوبی برخوردار بوده و مردان و زنان آن تلاش بسزایی درچرخه تولید اقتصادی داشته اند.
وجود سه راه ارتباطی - اتوبان قزوین كرج - جاده قدیم كرج قزوین و راه آهن این شهرستان را به استان تهران متصل نموده و با توجه به آب و هوای مناسب، تولید گوشت سفید و قرمز و مراكز پرورش دام و طیور ، اقتصاد شهر را در سطح استان و كشور پویا نموده ، نیروگاه حرارتی 2000 مگاواتی شهید رجایی نیز در جوار این شهرستان از سمت غرب و كارخانه سیمان آبیك از سمت شرق قرار داشته و در ساخت صنایع دستی روستاها فعالیت خوبی را دارا می باشند .
اسفرورین قزوین
اسفرورین شهری کوچک است که از دید آب و هوایی نسبتاً سردسیر و پربارش است و در پیرامون آن زمینهای کشاورزی (به ویژه کدخدازمین) وجود دارد که بیشتر تاکستانهای انگور هستند. در باختر این شهر کوههای رامند و سیاهکوه واقع شده و رودخانهٔ خررود از آن منطقه میگذرد. تپه بزرگ باستانی در داخل شهر و تپه تاریخی دیگری به نام خروزان در جنوب خاوری آن قرار دارد که گمان میرود مربوط به زمان ساسانی باشد. مردم اسفرورین بیشتر شیعه هستند و همه مردم به زبان تاتی سخن می گویند. پیشهٔ بیشتر مردم اسفرورین کشاورزی، باغداری و کارگری و از همه مهمتر معلمی است. آجر، انگور و کشمش (یا به عبارتی طلای شیرین) از محصولات مهم اسفرورین هستند. مکان های تاریخی : تپة اسفرورین: در روستای اسفرورین رامند، مربوط به دوران پیش از اسلام و دورة اسلامی
تاکستان قزوین
تاکستان در غرب استان قزوین قرار دارد و مرکز آن شهر تاکستان است . این شهرستان دارای چهار بخش به نام های مرکزی ، اسفرورین ،خرمدشت و ضیاء آباد ،سه شهر ،نه دهستان و ۱۳۳آبادی است. جمعیت این شهرستان در سال ۱۳۸۵، ۱۷۳۵۷۷ نفر بوده است . فاصله تاکستان تا قزوین حدود چهل کیلومتر و از طریق جاده آسفالته و بزرگراه تهران – زنجان به آن متصل است. راه آهن شمال غرب نیز از کنار این شهرستان می گذرد .
ادامه نوشته
نظر آباد قزوین
روستا یا قلعه احمدآباد توسط دکتر محمد مصدق و در اراضی شخصی وی احداث شد و بنام پسرش آن را «احمدآباد» نامید. بنای قلعه در فهرست آثار ملی ایران به شماره ثبت ۲۹۴۳ قرار دارد. هم اکنون این روستا مرکز دهستان احمد آباد در بخش مرکزی شهرستان نظرآباد، غربی ترین شهرستان استان تهران است. (۵/۷ کیلومتری جنوب غربی شهر آبیک و در موقعیت جغرافیایی ۵۰ درجه و ۲۸ دقیقه و ۲۴ ثانیه طول جغرافیایی و ۳۵ درجه و ۵۹ دقیقه و ۳۸ ثانیه عرض جغرافیایی و در ۱۱۹۵ متر ارتفاع از سطح دریا) اراضی این روستا پیش از این جزء املاک عضدالسلطان پسر مظفرالدین شاه قاجار و شوهر خواهر دکتر مصدق بودهاست که مصدق آنرا با زمینهایی که در اراک داشت تعویض کرد. دکتر مصدق مدت مدیدی از دوران انزوای سیاسی خود را در زمان سلطنت رضاشاه پهلوی در این روستا گذراند. پس از کودتای ۲۸ مرداد نیز پس از ۳ سال زندان در زندان لشگر ۲ زرهی ارتش، به احمدآباد تبعید شد و تا آخر عمر در حالت تبعید در آنجا بود. مصدق در این باره میگوید: علیرغم درخواست و وصیت دکتر مصدق برای دفن شدن در «قبرستان ابنبابویه»، وی در احمدآباد دفن شد. خانواده دکتر مصدق این بنا را متعلق به مردم ایران دانسته و در سال ۱۳۷۳ آنرا وقف کردند. اعضای هیئت امنای آن : مهدی بازرگان، یدالله سحابی، محمود مصدق، نورعلی تابنده، داریوش فروهر، علی اردلان، حسین شاهحسینی و سیدجواد مادرشاهی بودند که با مرگ تنی چند از جمله مهندس بازرگان و قتل داریوش فروهر در جریان قتلهای زنجیرهای ، عزتالله سحابی، دکتر فروزان، خسرو سیف و قاضی خزاعی به هیئت امنا اضافه شدند. بنای قلعه هم اکنون رو به ویرانی است. هر سال مراسم سالگرد درگذشت محمد مصدق در روستا برگزار میشود.
« دادگاه نظامی مرا به سه سال حبس مجرد محکوم کرد که در زندان لشکر ۲ زرهی آن را تحمل کردم. روز ۱۲ مرداد۱۳۳۵ که مدت آن خاتمه یافت به جای اینکه آزاد شوم به احمدآباد تبعید شدم و عدهای سرباز و گروهبان مأمور حفاظت من شدند. اکنون که سال ۱۳۳۹ خورشیدی هنوز تمام نشده مواظب من هستند و من محبوسم و چون اجازه نمیدهند بدون اسکورت به خارج [قلعه] بروم در این قلعه ماندهام و با این وضعیت میسازم تا عمرم به سر آید و از این زندگی خلاصی یابم. »
دریاچه آوان
دریاچه اوان در استان قزوین و در منطقه معروف الموت قرار دارد. این دریاچه که دارای چشم اندازی منحصر به فرد است یکی از جاذبههای گردشگری استان قزوین به شمار میرود. دریاچه اوان
ادامه نوشته
قلعه الموت قزوین
موقعیت جغرافیایی قلعهٔ الموت در شمال شرقی روستای گازرخان و بر فراز کوهی از سنگ به ارتفاع ۲۱۰۰ متر از سطح دریا قرار دارد.. این کوه از نرمه گردن (میان نرمهلات و گرمارود) شروع شده و به طرف مغرب ادامه پیدا کرده است. صخرههای پیرامون قلعه که رنگ سرخ و خاکستری دارند، در جهت شمال شرقی به جنوب غربی کشیده شدهاند. پیرامون دژ از هر چهار سو پرتگاه است و تنها راه ورود به قلعه در انتهای ضلع شمال شرقی است که کوه هودکان با فاصلهای نسبتاً زیاد بر آن مشرف است. . این قلعه یکی از جاذبههای گردشگری استان قزوین محسوب میشود
ادامه نوشته
معلم کلایه قزوین
معلمکِلایه شهری است در بخش رودبار الموت شهرستان قزوین استان قزوین ایران. این شهر در منطقهٔ کوهستانی استان قزوین واقع شده و الموترود در فاصلهای از جنوب آن میگذرد. مناطق دیدنی پیرامون * دژ حسن صباح
* دره اَندِج
* قلعه شهرک
* قلعه شمسکِلایه
* امامزاده حسن سپهسالار
نرجه قزوین
نَرجه یکی از شهرهای استان قزوین ایران است. این شهر در بخش مرکزی شهرستان تاکستان قرار دارد. جمعیت این شهر طبق سرشماری سال ۱۳۸۵، برابر با ۵٫۱۱۸ نفر بوده است شهر کوچک نرجه در جنوب غربی استان قزوین و در کیلومتر ۵ جاده تاکستان- همدان قرار دارد. طبق مصوبه دی ماه 1383 وزارت کشور این مکان به لحاظ وسعت و کثرت جمعیت از روستا به شهر نرجه ارتقا یافت و مهندس عبدالرحیم فتحی از نیمه دوم سال ۱۳۸۴ به عنوان نخستین شهردار نرجه منصوب شد . وی پس از یکسال و نیم فعالیت در پست خود با رای استیضاح شورای اسلامی شهر از کار برکنار شد . پس از وي مهندس علي طاهرخاني از ارديبهشت 1386 به عنوان دومين شهردار نرجه منصوب شد. در لغتنامه دهخدا درباره نرجه پیش از شهر شدن آمده: "قصبه اي است از دهستان دودانگه بخش ضياآباد شهرستان قزوين ، در 18هزارگزي مشرق ضياآباد در جلگه معتدل هوائي واقع است و 2339 تن سکنه دارد. آبش از رودخانه خررود، محصولش غلات و کشمش و بادام و گردو، شغل اهالي زراعت است. دکتر سعید گنجوی که مسئولیت تیم باستانشناسی از تپه نرگه را به عهده داشته است در مورد قدمت تاریخی نرجه میگوید: تپه نرگه بزرگترين تپه باستاني منطقه تاکستان قزوین با طول 220 و عرض 180 متر و ارتفاع 61/22 متر از سطح زمين هاي اطراف است و این تپه در داخل دشت هموار تاكستان قرار گرفته و اطراف آنرا باغات انگور و زمين هاي كشاورزي فرا گرفته است.
دریاچه اوان دریاچه زیبای قزوین
دریاچه اوان دریاچه زیبای قزوین
از جاذبههای طبیعی گردشگری استان قزوین كه هرساله گردشگران زیادی را به سوی خود جذب میكند، دره چشم نواز الموت است كه در میان آن دریاچه زیبای اوان همچون نگین درخشانی خودنمایی میكند.
ادامه نوشته
اقامتگاههای روستایی قزوین
اگر تا به حال به قزوین سفر کرده باشید، احتمالا شما هم مثل بیشتر گردشگران با مشکل بزرگی به نام اقامتگاه رو به رو بوده اید.
مشکلی که مهم ترین دلیل کوتاهی سفر اکثر گردشگرانی است که برای تماشای طبیعت و تاریخ قزوین راهی ارتفاعات آن می شوند. با این حال، معاون گردشگری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری استان قزوین وعده داده است تا با اجرای طرح كاشانههای روستایی، اقامت و نظارت گردشگران استان قزوین به خصوص منطقه الموت را تامین کند.
این وعده اگرچه از ابتدای سال 89 از زبان مسئولان سازمان میراث فرهنگی استان قزوین شنیده شد، اما این روزها با نزدیک شدن به سال جدید و افزایش حجم سفرهای نوروزی، اجرای این طرح هم سرعت بیشتری گرفته است. این در حالی است که طرح کاشانه های روستایی در نوروز 89 نیز اجرا و با موفقیت رو به رو شد.
نادر محمدی معاون گردشگری سازمان میراث فرهنگی قزوین در این باره می گوید: «الموت، از مناطق دارای پتانسیل تاریخی و طبیعی است كه با توجه به كوهستانی بودن منطقه و مشكل حمل و نقل مصالح و امكانات، در سال گذشته تا حدودی طرح احیا و ساماندهی خانههای روستایی را با رعایت قوانین و مقررات میراث فرهنگی و گردشگری اجرا کردیم و در همین راستا، نخستین خانه استیجاری (خانه رسولی) در روستای گازرخان با نظارت پایگاه میراث فرهنگی الموت مرمت و در اختیارگردشگران قرار گرفت.»
ادامه نوشته
قلعه لمبسر قزوین مهمترین قلعه عصر سلجوقی
اگر گذارتان به رودبار شهرستان قزوین بیفتد، از بومیان منطقه می شنوید که ویرانه های مربوط به قلعه های اسماعیلیه، تاریخی ترین بازمانده های این منطقه هستند که بر فراز کوه ها خودنمایی می کنند..
قلعه لمبسر یکی از معروف ترین این بناها است که جزو مهمترین قلعه های اسماعیلیه در عصر سلجوقی به شمار می رفته و برای دیدن آن باید به شمال شرقی روستای رازمیان سفر کنید تا این قلعه را بر کوه وسیع و مسطحی ببینید که با جریان آب رودخانههای «نینه رود» و «لمه در» در دامنههای غربی، شرقی و جنوبی اش، با پرتگاههای مخوفی از سه طرف از رشته کوههای همجوار جدا میشود.
موقعیت جغرافیایی و استراتژیک استقرار قلعه لمبسر این دژ را غیرقابل نفوذ ساخته و به اعتقاد برخی، آن را محکم تر و دست نیافتنی تر از دژ الموت ساخته است. تنها راه دسترسی به این قلعه، سمت شمالی آن است که آثار به جا مانده در آن، از وجود دروازه و برج و باروهای عظیم در ایام رونق آن خبر می دهد.
ادامه نوشته
استان قزوین
قَزوین شهری در استان قزوین در ایران است. این شهر مرکز شهرستان قزوین میباشد. مساحت قزوین ۵۶۹۳ کیلومتر مربع میباشد که از ۵ شهرستان، ۱۹ بخش، ۲۴ شهر و ۴۶ دهستان تشکیل شدهاست. استان قزوین بین مدار ۳۵ درجه و ۲۴ دقیقه تا ۳۶ درجه و ۴۹ دقیقه عرض شمالی و بین ۴۸ درجه و ۴۴ دقیقه تا ۵۰ درجه و ۵۱ دقیقه طول شرقی در همسایگی استان گیلان (در شمال)، استان مازندران ( در شمال شرقی)، استان تهران ( در شرق)، استان مرکزی (در جنوب شرقی)، استان همدان (در جنوب غربی) و استان زنجان (در غرب) جای گرفتهاست. جمعیت این شهر طبق سرشماری سال ۱۳۷۵ مرکز آمار ایران برابر با ۵۷۷٫۵۷۱ نفر بودهاست. زبان رایج مردم قزوین زبان فارسی است.برخی از مردم این شهر به زبانهای تاتی، مراغی، کردی، لری، ترکی و رمانلویی نیز صحبت میکنند. همچنین قزوین به دلیل قرار گرفتن در گلوگاه ارتباطی استانهای شمالی و غربی کشور، نزدیکی به تهران، دارا بودن چند شهر صنعتی و نیز برخورداری از چندین دانشگاه از جمله دانشگاه بین المللی امام خمینی و دانشگاه آزاد قزوین از موقعیت جغرافیایی خوبی برخوردار است.
ادامه نوشته
